รูปภาพนี้ คุณมีคำถาม 140 ข้อในรายงาน FLK1 นาฬิกากำลังกินเวลาในชั่วโมงสุดท้ายของคุณ และรูปแบบข้อเท็จจริงอันยาวนานปรากฏขึ้น: นักปั่นจักรยานถูกตัดขาดโดยรถตู้ส่งของ โรงพยาบาลที่อาจล่าช้าในการรักษา และห้าตัวเลือกคำตอบที่ look ทั้งหมดเป็นไปได้ อันไหนชนะ? ใน Tort Law ความแตกต่างระหว่างคำตอบที่ถูกต้องและผู้เบี่ยงเบนความสนใจที่ชาญฉลาดนั้นแทบจะเป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ขาดหายไปของห่วงโซ่ความประมาทเลินเล่อ รวบรวมโครงสร้างเข้าสู่ความทรงจำของกล้ามเนื้อ แล้วคำถามเหล่านี้จะกลายเป็นประเด็นด่วน ข้ามไปและคุณจะเลือดออกเวลาที่คุณไม่มี
Tort เป็นหนึ่งในเจ็ดวิชาของ FLK1 และ SRA ชอบรูปแบบคำตอบเดียวที่ดีที่สุด SQE1 เนื่องจากความรับผิดจะเปลี่ยนไปตามองค์ประกอบที่กำหนดไว้อย่างเข้มงวด ฉันจะอธิบายให้คุณทราบว่ามีการทดสอบใดบ้าง และมีประโยชน์มากกว่านั้นคือ do จะทำอะไรในวันสอบ
หน้าที่ของการดูแล: ที่ซึ่งคำถามเกี่ยวกับกฎหมายการละเมิดทุกข้อเริ่มต้นขึ้น
ความประมาทมีสี่องค์ประกอบ: หน้าที่ การละเมิด สาเหตุ และความเสียหาย พลาดคนใดคนหนึ่งและการเรียกร้องล้มเหลว ผู้ตรวจสอบ SQE1 สร้างคำถามทั้งหมดเกี่ยวกับลิงก์ที่เสียเพียงลิงก์เดียว ดังนั้นจงฝึกตัวเองให้ทดสอบทั้งสี่ข้อตามลำดับ
Duty ย้อนกลับไปใน Donoghue กับ Stevenson [1932] AC 562 และหลักการเพื่อนบ้านของ Lord Atkin - คุณเป็นหนี้หน้าที่ต่อผู้ที่ได้รับผลกระทบอย่างใกล้ชิดจนคุณควรคำนึงถึงพวกเขาอย่างสมเหตุสมผล สำหรับสถานการณ์ใหม่ๆ ในอดีต ศาลใช้การทดสอบสามขั้นตอน Caparo Industries plc v Dickman [1990]: การคาดการณ์ล่วงหน้าอย่างสมเหตุสมผลถึงอันตราย ความใกล้ชิด และไม่ว่าจะยุติธรรม ยุติธรรม และสมเหตุสมผลหรือไม่ที่จะกำหนดหน้าที่
นี่คือกับดักที่ผู้สมัครตกเข้าไป หลังจาก Robinson v Chief Constable of West Yorkshire Police [2018] UKSC 4 ศาลจะ not เข้าถึง Caparo ในทุกกรณี ในกรณีที่มีหมวดหมู่ที่กำหนดอยู่แล้ว — ผู้ใช้ถนน แพทย์และผู้ป่วย นายจ้างและลูกจ้าง — คุณเพียงแค่ใช้หน้าที่ที่ตกลงกันไว้เท่านั้น Caparo สงวนไว้สำหรับสถานการณ์ใหม่อย่างแท้จริง หากตัวเลือก SBA ระบุว่า "ศาลต้องใช้การทดสอบสามขั้นตอน" ให้ตรวจสอบว่าความสัมพันธ์ได้รับการยอมรับแล้วหรือไม่ บ่อยครั้งเป็นเช่นนั้น และตัวเลือกนั้นคือตัวรบกวนสมาธิของคุณ
กลยุทธ์Exam: อ่านปาร์ตี้ก่อน คนขับและคนเดินเท้า? หน้าที่ที่กำหนดไว้ — เคลื่อนตรงไปยังการละเมิด ความสัมพันธ์ครั้งใหม่หรือการสูญเสียทางเศรษฐกิจล้วนๆ? ตอนนี้คาปาโรและเรื่องความใกล้ชิด
ฝ่าฝืนและมาตรฐานการดูแล
Breach ถามว่าจำเลยต่ำกว่ามาตรฐานของบุคคลที่มีเหตุผลที่ทำกิจกรรมนั้นหรือไม่ มาตรฐานมีวัตถุประสงค์ ผู้เรียนขับรถจะถูกตัดสินจากนักขับที่มีคุณสมบัติเหมาะสม ไม่ใช่กับมือใหม่ที่ประหม่า — นั่นคือประเด็นของ Nettleship v Weston [1971] 2 QB 691 การไม่มีประสบการณ์ส่วนตัวไม่ใช่ข้อแก้ตัว
สำหรับมืออาชีพ ให้ใช้การทดสอบ Bolam (Bolam v Friern Hospital Management Committee [1957]): จำเลยไม่ประมาทหากปฏิบัติตามความเห็นของผู้เชี่ยวชาญที่รับผิดชอบ แต่ความคิดเห็นนั้นจะต้องทนต่อการตรวจสอบอย่างมีเหตุผล — คุณสมบัติจาก Boliho v City and Hackney Health Authority [1997] สำหรับคำแนะนำและการยินยอมทางการแพทย์ โปรดจำแนวทางที่ยึดผู้ป่วยเป็นศูนย์กลางใน Montgomery v Lanarkshire Health Board [2015] ซึ่งจะถามถึงความเสี่ยงที่ผู้ป่วยที่สมเหตุสมผลต้องการเปิดเผย
เมื่อชั่งน้ำหนักว่าพฤติกรรมบกพร่องหรือไม่ ศาลจะรักษาสมดุลระหว่างโอกาสที่จะเกิดอันตราย ความร้ายแรงของการบาดเจ็บที่อาจเกิดขึ้น ค่าใช้จ่ายในการป้องกัน และประโยชน์ทางสังคมของกิจกรรม ส่วนที่ 1 ของ Compensation Act 2006 ตอกย้ำว่าศาลอาจพิจารณาว่าการกำหนดให้ใช้ความระมัดระวังจะเป็นอุปสรรคต่อกิจกรรมที่พึงประสงค์หรือไม่ คาดหวังคำถามที่ทางเลือกเกินหน้าที่ — ตัวอย่างเช่น การเรียกร้องข้อควรระวังที่ไม่สมส่วนอย่างมากกับความเสี่ยงเล็กน้อย
สาเหตุและความห่างไกล: ผู้สมัครส่วนเร่งด่วน
นี่คือจุดที่ SQE1 แยกผู้สมัครที่ระมัดระวังออกจากผู้สมัครที่เร็ว เริ่มต้นด้วยสาเหตุข้อเท็จจริงและ "แต่สำหรับ" test ความเสียหายจะเกิดขึ้นแต่เป็นการละเมิดของจำเลยหรือไม่ ใน Barnett v Chelsea และ Kensington Hospital Management Committee [1969] แพทย์ละเลยไม่ตรวจผู้ป่วย แต่ผู้ป่วยคงเสียชีวิตจากพิษสารหนูโดยไม่คำนึงถึง ไม่มีสาเหตุตามข้อเท็จจริง ดังนั้นจึงไม่มีความรับผิดชอบ — แม้ว่าการละเมิดจะเห็นได้ชัดก็ตาม
คดีนั้นถือเป็นทองคำสำหรับการสอบ เพราะมันแสดงให้เห็นว่ามีการละเมิดโดยไม่มีสาเหตุ เมื่อใดก็ตามที่มีทางเลือกให้คุณหยุดที่ "เห็นได้ชัดว่าจำเลยประมาท" ให้ถามคำถามถัดไป: ความประมาททำให้เกิดการสูญเสียนี้จริงหรือไม่
จากนั้นก็มีสาเหตุทางกฎหมายและความห่างไกล ความเสียหายจะต้องอยู่ในประเภท ที่คาดการณ์ได้อย่างสมเหตุสมผล — กฎใน The Wagon Mound (No 1) [1961] วิธีที่แน่ชัดของอันตรายเกิดขึ้น และขอบเขตของอันตรายนั้น ไม่จำเป็นต้องคาดเดาได้ เฉพาะประเภทของอันตรายเท่านั้น: ดู Hughes v Lord Advocate [1963] และอย่าลืมกฎ "กะโหลกเปลือกไข่" — คุณนำเหยื่อไปขณะที่คุณพบพวกเขา ดังนั้นผู้อ้างสิทธิ์ที่มีความเสี่ยงผิดปกติซึ่งได้รับอันตรายมากกว่านั้นยังสามารถฟื้นตัวได้เต็มจำนวน
เฝ้าระวังการกระทำที่เข้ามาแทรกแซง (novus actus interveniens) ที่อาจทำลายห่วงโซ่ — การกระทำโดยเจตนาของบุคคลที่สามหรือการกระทำที่ไม่สมเหตุสมผลของผู้อ้างสิทธิ์เอง หากโซ่ขาด การสูญเสียในภายหลังจะไม่สามารถกู้คืนได้
การป้องกันที่เปลี่ยนคำตอบที่ถูกต้องอย่างเงียบๆ
การป้องกันเป็นสถานที่หลบซ่อนยอดนิยมสำหรับคำตอบที่ดีที่สุดเพียงข้อเดียว สองคนขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง
การประมาทเลินเล่อที่มีส่วนสนับสนุน ภายใต้พระราชบัญญัติการปฏิรูปกฎหมาย (การประมาทเลินเล่อที่มีส่วนร่วม) ปี 1945 เป็นการป้องกัน บางส่วน ความเสียหายจะลดลงตามขอบเขตที่ยุติธรรมและเสมอภาค โดยจะไม่ลบล้างการเรียกร้องทั้งหมด ดังนั้นตัวเลือกที่บอกว่า "การเรียกร้องล้มเหลวโดยสิ้นเชิงเนื่องจากผู้เรียกร้องมีส่วนผิด" มักจะผิดเสมอไป ตัวอย่างคลาสสิก: การไม่คาดเข็มขัดนิรภัยจะช่วยลดความเสียหายได้ แต่จะไม่คาดเข็มขัดนิรภัย
การบาดเจ็บที่ไม่พอดีของโวเลนติ (การสันนิษฐานความเสี่ยงโดยสมัครใจ) เป็นการป้องกันที่สมบูรณ์ แต่มันแคบ ผู้เรียกร้องจะต้องมีความรู้ครบถ้วนเกี่ยวกับความเสี่ยงและยินยอมอย่างเสรี ไม่ค่อยใช้กับพนักงานที่ถูกกดดันในที่ทำงานหรือกับเจ้าหน้าที่กู้ภัย อย่าสับสนระหว่างความเต็มใจที่จะมีส่วนร่วมในกิจกรรมโดยยินยอมต่อความประมาทเลินเล่อของผู้อื่น
ความชอบธรรม (ex turpi causa) ยังสามารถเอาชนะการเรียกร้องที่การสูญเสียเกิดขึ้นจากการกระทำทางอาญาของผู้เรียกร้องเอง แต่ให้ใช้อย่างระมัดระวัง หากมีการเสนอการป้องกันสองข้อให้เป็นทางเลือกในการตอบ ให้เลือกข้อโต้แย้งที่มีเงื่อนไขตรงกับข้อเท็จจริงอย่างแท้จริง ไม่ใช่ข้อที่ฟังดูรุนแรงเพียงอย่างเดียว
การละเมิดที่มีชื่อ FLK1 ชอบที่จะทดสอบ
นอกเหนือจากความประมาทเลินเล่อทั่วไปแล้ว การละเมิดจำนวนหนึ่งปรากฏขึ้นเป็นประจำ และแต่ละกรณีก็มีกรอบการทำงานของตัวเอง เรียนรู้เป็นรายการตรวจสอบแยกกัน แทนที่จะรวมเป็นแนวคิดคลุมเครือเดียว
O ความรับผิดของผู้ครอบครอง กฎเกณฑ์สองฉบับ ผู้เยี่ยมชมสองคน พระราชบัญญัติความรับผิดของผู้ครอบครองปี 1957 ควบคุมหน้าที่ที่เป็นหนี้ของผู้มาเยือนที่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งเป็นหน้าที่ทั่วไปที่จะต้องดูแลตามสมควรเพื่อให้พวกเขาปลอดภัยตามสมควรเพื่อวัตถุประสงค์ในการเยี่ยมชม พระราชบัญญัติความรับผิดของผู้ครอบครองปี 1984 ครอบคลุมถึงผู้บุกรุกผู้บุกรุก โดยมีหน้าที่ที่แคบกว่าซึ่งจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อผู้ครอบครองทราบถึงอันตรายและผู้บุกรุก และความเสี่ยงนั้นเป็นสิ่งหนึ่งที่คาดว่าจะได้รับความคุ้มครองอย่างสมเหตุสมผล ระบุสถานะของผู้เยี่ยมชมก่อน มันกำหนดว่าพระราชบัญญัติใดที่ใช้บังคับ
ความรับผิดในการดำเนินการ นายจ้างสามารถรับผิดชอบต่อการละเมิดของพนักงานที่เกิดขึ้นในระหว่างการจ้างงาน โดยใช้การทดสอบ "การเชื่อมต่อที่ใกล้ชิด" การตัดสินใจล่าสุด เช่น WM Morrison Supermarkets plc กับผู้เรียกร้องต่างๆ [2020] UKSC 12 ได้จำกัดให้แคบลง — ความอาฆาตพยาบาทส่วนตัวที่ดำเนินการโดยพนักงานอาจไม่เชื่อมโยงกับงานอย่างเพียงพอ แยกพนักงานออกจากผู้รับเหมาอิสระก่อนที่คุณจะเข้าถึงความรับผิดชอบแทนเลย
P ความรำคาญส่วนตัว และ Rylands v Fletcher. ความรำคาญป้องกันการแทรกแซงที่ผิดกฎหมายต่อการใช้หรือความเพลิดเพลินในที่ดิน กฎใน Rylands v Fletcher (1868) ครอบคลุมถึงการหลบหนีของสิ่งที่อันตรายจากการใช้ที่ดินที่ไม่ใช่ตามธรรมชาติ และสำหรับ การสูญเสียทางเศรษฐกิจอย่างแท้จริง โปรดระลึกไว้ว่าการแสดงข้อมูลที่ขัดต่อข้อเท็จจริงโดยประมาทอาจดำเนินการได้ภายใต้ Hedley Byrne & Co Ltd v Heller & Partners Ltd [1964] ซึ่งมีข้อสันนิษฐานของความรับผิดชอบและการพึ่งพาที่สมเหตุสมผล
วิธีการแก้ไขกฎหมายการละเมิดสำหรับ FLK1 อย่างมีประสิทธิภาพ
การรู้กฎหมายมีชัยไปกว่าครึ่ง การใช้ภายใต้เงื่อนไขที่กำหนดคืออีกครึ่งหนึ่ง นิสัยบางประการที่กระตุ้นเข็มหมุดอย่างแท้จริง:
สร้างผังงานหนึ่งหน้าสำหรับความประมาทเลินเล่อและติดไว้เหนือโต๊ะของคุณ: หน้าที่ → การละเมิด → สาเหตุที่แท้จริง → ความห่างไกล → การป้องกัน → การเยียวยา ฝึกถามคำถามทุกข้อจนกว่าลำดับจะเป็นไปโดยอัตโนมัติ เมื่อรู้สึกว่าคำถามเป็นไปไม่ได้ ก็มักจะหมายความว่ามีลิงก์หนึ่งลิงก์เสีย ลองค้นหาแล้วคำตอบจะเผยออกมาเอง
เก็บรายการเคสที่รัดกุม คุณไม่จำเป็นต้องมีเจ้าหน้าที่ห้าสิบคน คุณต้องมีโหลที่ถูกต้องซึ่งยึดกับองค์ประกอบที่พวกเขาพิสูจน์ — Barnett สำหรับสาเหตุข้อเท็จจริง, Wagon Mound สำหรับความห่างไกล, Bolam และ Bolitho สำหรับมาตรฐานวิชาชีพ, Robinson สำหรับหน้าที่ที่กำหนดไว้ ท่องข้อเสนอ ไม่ใช่การอ้างอิงแบบเต็ม
จากนั้นเจาะลึกคำถาม SBA ในกลุ่มละ 10 ข้อ ใช้เวลาประมาณ 1 นาที 40 วินาทีต่อคำถาม เพื่อให้ตรงกับกระดาษจริงจำนวน 180 คำถาม ในเวลา 5 ชั่วโมง 20 นาที ทบทวนคำตอบที่ผิดทุกข้อและเขียนหนึ่งประโยคเพื่ออธิบาย ทำไม ผู้เบี่ยงเบนความสนใจจึงผิด มันเป็นหน้าที่ที่ไม่มีอยู่จริง การป้องกันบางส่วนถือว่าสมบูรณ์ หรือการละเมิดที่เข้าใจผิดว่าเป็นเหตุ? รูปแบบเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
ตรวจสอบตนเองอย่างรวดเร็ว: คุณช่วยอธิบายเป็นสองบรรทัดได้ไหมว่าเหตุใดจำเลยที่ไม่ระมัดระวังซึ่งไม่ได้ก่อให้เกิดการสูญเสียตามข้อเท็จจริงจึงไม่มีความรับผิด ถ้าใช่ แสดงว่าคุณเข้าใจหัวใจของการละเมิดกฎหมายแล้ว
Tort ให้รางวัลโครงสร้างมากกว่าการท่องจำ ควบคุมห่วงโซ่ เรียนรู้การละเมิดที่มีชื่อเป็นรายการตรวจสอบแยกกัน และเคารพความแตกต่างระหว่างการป้องกันบางส่วนและการป้องกันทั้งหมด - และ FLK1 การละเมิดจะกลายเป็นแหล่งที่มาของคะแนนที่เชื่อถือได้มากกว่าการจมเวลา
CELE SQE สามารถช่วยได้อย่างไร
หากคุณต้องการการสนับสนุนแบบมีโครงสร้าง โปรแกรม CELE SQE (celebar.com) ครอบคลุมวิชา SQE1 ทั้งหมด 13 วิชาใน FLK1 และ FLK2 ด้วยหลักสูตร SQE1 ของเราตั้งแต่หลักสูตรระยะสั้นที่ 1,750 ปอนด์ไปจนถึงหลักสูตรระยะยาวที่ 3,720 ปอนด์ และตัวเลือก FLK เดียวในราคาครึ่งราคา หากคุณต้องการเพียง FLK1 ผู้สมัครจำนวนมากจับคู่สิ่งนี้กับคลังคำถามที่ 575 ปอนด์/เดือน เพื่อเจาะลึกรูปแบบ SBA ที่อธิบายไว้ข้างต้น และหลักสูตร SQE2 (1,450 ปอนด์ พร้อมการจำลอง 61 รายการในรูปแบบ SRA อย่างเป็นทางการ) จะพร้อมให้คุณทำเมื่อคุณก้าวหน้า ติดต่อเราได้ตลอดเวลาบน WeChat SQE100 หรือที่ [email protected] — ไม่ต้องกดดัน แค่ช่วยเหลือเมื่อคุณต้องการ