A wysłał do nas e-mail z pytaniem podsumowującym, dlaczego konta radców prawnych denerwują ludzi. Zaśmiała się i przyjęła następujący scenariusz: firma trzyma na koncie klienta 85 000 funtów klienta, którego zakup nieruchomości właśnie się nie powiódł. Klient dzwoni i mówi: „Na razie go zatrzymaj. Czy mógłbyś wysłać mojemu bratu 12 000 funtów? Oczekuje go w tym tygodniu”. Cztery możliwości odpowiedzi. O 23:00 w noc poprzedzającą egzamin wszyscy wyglądali na godnych obrony.
Wybrała tę, która pozwoliła firmie zapłacić bratu na pisemną dyspozycję klienta. Zło. A powodem, dla którego było to błędne, jest najbardziej szczegółowo zbadana koncepcja w tym temacie.
Solicitor Accounts to tylko jeden z sześciu przedmiotów FLK2, ale na egzaminie SQE1 uderza ponad swoją wagę. Zasady są krótkie, arytmetyka prosta, a egzaminatorzy dokładnie wiedzą, gdzie kandydaci odgadują. Przeanalizujmy obszary, które faktycznie generują oceny.
Co liczy się jako pieniądze klienta zgodnie z SRA Regulaminem kont 2019?
Wszystko w tym temacie zaczyna się od klasyfikacji. Jeśli pomylisz się z etykietą, każdy kolejny wpis w księdze się przewróci.
Zgodnie z Zasadą 2.1, Pieniądze klienta to pieniądze przechowywane lub otrzymane przez firmę, które: dotyczą regulowanych usług świadczonych klientowi; działa w imieniu osoby trzeciej w związku z usługami regulowanymi (na przykład środkami pieniężnymi przechowywanymi w charakterze agenta lub interesariusza); pełni funkcję powiernika lub pełni funkcję osobistą wynikającą z określonego stanowiska lub nominacji; lub są to pieniądze otrzymane z tytułu opłat i niezapłaconych wydatków przed dostarczeniem rachunku.
Ta ostatnia część wychwytuje większość kandydatów. Pieniądze z tytułu kosztów są pieniędzmi klienta. Przebywa na koncie klienta do czasu wysłania rachunku lub innego pisemnego powiadomienia o kosztach. Należy jednak zwrócić uwagę na wąskie wyjątek zawarty w Zasadzie 2.2: jeżeli jedyne pieniądze klienta, jakie firma posiada, należą do tej czwartej kategorii, firma może przechowywać je na swoim rachunku firmowym, pod warunkiem, że poinformuje klienta na piśmie, gdzie będą przechowywane pieniądze i niezwłocznie je rozliczy.
Warto wykształcić w sobie nawyk egzaminacyjny: zanim przejrzysz opcje, napisz obok paragonu dwie litery — „C” dla pieniędzy klienta, „B” dla pieniędzy biznesowych. Mniej więcej jedna trzecia pytań dotyczących kont radców prawnych załamuje się w momencie, gdy to zrobisz.
MPieniądze należące do firmy — już naliczone koszty zysku, pokwitowanie odsetek firmy lub opłaty bankowe — są pieniędzmi firmowymi i należą do konta firmowego. Pieniądze wypłacone firmie w celu zwrotu wydatków, które już wypłaciła ze środków własnych, są również pieniędzmi biznesowymi. Jeżeli firma nie dokonała jeszcze wypłaty, otrzymane za nią pieniądze są pieniędzmi klienta.
Pułapka placówki bankowej: zasada SQE1 FLK2 uwielbia testować
Wracając do tych 85 000 funtów. Zasada 3.3 mówi, że firmie nie wolno używać rachunku klienta do świadczenia usług bankowych klientom lub osobom trzecim oraz że wpłaty na rachunek klienta, przelewy lub wypłaty z niego muszą wiązać się ze świadczeniem przez firmę regulowanych usług.
Pisemna instrukcja klienta nie rozwiązuje problemu. Nie zmienia też faktu, że pieniądze rzeczywiście należą do klienta. Jeśli nie ma legalnej pracy – transakcja się nie powiodła, a zabezpieczenie wygasło – firma nie może po prostu działać jako kanał płatniczy. Prawidłowa odpowiedź to niezwłoczny zwrot pieniędzy klientowi i umożliwienie klientowi samodzielnego zapłacenia bratu.
To nie jest nowy pomysł. Adwokacki Trybunał Dyscyplinarny w swoich wyrokach Wood i Burdett (2004): prowadzenie placówki bankowej na rzecz osób trzecich nie należy do właściwej części codziennej praktyki radcy prawnego. SRA powtórzyło komunikat zawarty w swoim ostrzeżeniu dotyczącym niewłaściwego korzystania z konta klienta, a ryzyko jest oczywiste – wykorzystywane w ten sposób konta klientów stają się niezwykle atrakcyjne dla osób zajmujących się praniem brudnych pieniędzy.
Zwróć uwagę na te wzorce faktów w pytaniach FLK2:
-
Klient
- A prosi firmę o otrzymanie środków „na przechowanie”, dopóki sprawa nie jest aktywna.
- A wypełniony plik przekazu, w którym klient chce, aby pozostałe środki zostały przekierowane do osoby niezwiązanej z transakcją.
- A klient korporacyjny chcący, aby firma płaciła swoim dostawcom z konta klienta.
- Wpływy o wartości okrągłej i natychmiastowe dalsze płatności bez legalnej pracy pomiędzy.
Przelewy kosztowe: kiedy pieniądze klienta zamieniają się w pieniądze biznesowe
Zasada 4.3 to zasada kolejności. Jeżeli firma przechowuje pieniądze klienta i zamierza wykorzystać część z nich na pokrycie własnych kosztów, musi dostarczyć zestawienie kosztów lub inne pisemne powiadomienie o poniesionych kosztach klientowi lub stronie płacącej przed przelewaniem czegokolwiek z konta klienta. Przelew musi dotyczyć określonej kwoty i musi być pokryty środkami faktycznie zgromadzonymi dla tego konkretnego klienta.
Po dostarczeniu rachunku pieniądze przeznaczone na koszty zysku i VAT przestają być pieniędzmi klienta. Nie powinien pozostawać na koncie klienta; firma niezwłocznie przekazuje je na rachunek firmowy. Podwójny wpis warto wiercić, dopóki nie stanie się automatyczny:
Przelew kosztów 1200 GBP plus 240 GBP VAT od klienta na konto firmowe:
Po stronie klienta — Księga klienta DR (kolumna konta klienta) 1440 GBP; Arkusz kasowy CR (konto klienta) 1440,
Strona biznesowa — arkusz kasowy DR (konto firmowe) 1440 GBP; Księga klientów CR (kolumna konta firmowego) 1440 GBP, rozliczająca koszty i VAT już zaksięgowana w momencie wystawienia rachunku.
I twardy limit: Zasada 5.3 pozwala na wypłatę tylko wtedy, gdy dla tego konkretnego klienta zgromadzone są wystarczające środki. Księga klienta nie może nigdy wykazywać przekroczenia salda kredytowego — innymi słowy, nie można używać pieniędzy klienta A na potrzeby klienta B, nawet przez godzinę, nawet przez przypadek. Jeśli pytanie wskazuje płatność, która spowodowałaby przekroczenie stanu konta klienta indywidualnego, ta opcja jest błędna, niezależnie od tego, jak sensownie to wygląda z komercyjnego punktu widzenia.
Salda odsetek i pozostałe: zasady porządkowe
Zasada 7 wymaga, aby firma rozliczyła się z klientem lub osobą trzecią z godziwą sumą odsetek od pieniędzy klienta przechowywanych w jego imieniu. W regulaminie nie ma określonej stawki. Firmy stosują politykę dotyczącą odsetek i strony mogą uzgodnić inne ustalenia na piśmie, pod warunkiem, że klient otrzymał wystarczające informacje umożliwiające wyrażenie świadomej zgody, a warunki są uczciwe. Częstym czynnikiem zakłócającym egzamin jest odpowiedź sugerująca, że firma musi zapłacić dokładnie tyle odsetek, ile faktycznie zarobiła na ogólnym koncie klienta – nie musi; standardem jest sprawiedliwość.
Odsetki płacone klientowi ze środków własnych firmy to płatność z rachunku firmowego obciążająca kolumnę biznesową księgi klienta — nie pochodzą one z pieniędzy innych klientów.
Zasada 2.5 dotyczy salda rezydualnego: pieniądze klienta muszą zostać niezwłocznie zwrócone klientowi lub osobie trzeciej, dla której są przechowywane, gdy tylko nie ma już żadnego uzasadnionego powodu, aby je przechowywać. Małe, uśpione salda, pozostawione na lata, są klasycznym błędem regulacyjnym. Jeżeli w rzeczywistości nie można wyśledzić prawowitego właściciela, firma może potrzebować uprzedniej pisemnej zgody SRA na wypłatę pieniędzy (zwykle w drodze przekazania pieniędzy na cele charytatywne) – jest to metoda „przepisanych okoliczności” opisana w Zasadzie 5.1.
Naruszenia, uzgodnienia i raporty księgowych
Zasada 6 nakłada obowiązek natychmiastowego naprawienia naruszeń po ich wykryciu, w tym zastąpienia wszelkich nieprawidłowo wypłaconych środków. Należy zapamiętać słowo „niezwłocznie”, a nie „przy następnym pojednaniu”, a nie „kiedy partner wróci z wakacji”. Firma musi uzupełnić niedobór z własnych środków, a COFA (specjalista ds. zgodności ds. finansów i administracji) ponosi osobistą odpowiedzialność za przestrzeganie przepisów i zgłaszanie poważnych naruszeń SRA.
W przypadku prowadzenia rejestrów Zasada 8 wymaga prowadzenia rejestrów jednocześnie, ksiąg klientów wykazujących saldo bieżące dla każdej sprawy klienta oraz uzgadniania konta klienta co najmniej co pięć tygodni, podpisywanego przez COFA lub menedżera. Dokumentację należy przechowywać przez co najmniej sześć lat.
Sprawozdania księgowe zgodnie z Zasadą 12 są uzyskiwane w ciągu sześciu miesięcy od zakończenia okresu obrachunkowego. Są dostarczane do SRA tylko wtedy, gdy kwalifikują się. Firma jest zwolniona z podatku, jeśli wszystkie pieniądze klientów znajdują się w posiadaniu Agencji Pomocy Prawnej lub jeśli w okresie rozliczeniowym średnie saldo konta klienta nie przekracza 10 000 GBP, a maksymalne nie przekracza 250 000 GBP. Naucz się obu liczb — pytania bezpośrednio je sprawdzają.
TW specyfikacji pojawiają się także dwie alternatywy dla przechowywania pieniędzy klienta. Rachunek zarządzany przez stronę trzecią (Zasada 9) umożliwia przepływ płatności za pośrednictwem regulowanej usługi płatniczej, pod warunkiem, że firma podejmie rozsądne kroki w celu zapewnienia, że klient rozumie ustalenia i warunki. Zasada 11 dotyczy działania w charakterze sygnatariusza na własny rachunek klienta – firma prowadzi dokumentację, ale pieniądze nigdy nie stają się pieniędzmi klienta.
Jak sprawdzić konta radcy prawnego na potrzeby egzaminu SQE1
Ten przedmiot bardziej nagradza powtarzanie niż czytanie. Co faktycznie działa, z naszych doświadczeń z kandydatami od pierwszego posiedzenia w 2021 r.:
- Narysuj ręcznie pustą dwukolumnową księgę klientów i zaksięguj dziesięć transakcji z pamięci — pokwitowanie na koncie, dokonanie wypłaty, dostarczenie rachunku, przeniesienie kosztów, zwrócenie salda. Rób to, aż przestaniesz pauzować.
- W przypadku każdego pytania zadaj trzy pytania w kolejności: czy są to pieniądze klienta, czy pieniądze firmy? Czy w księdze klienta this jest wystarczający kredyt? Czy płatność dotyczy usług regulowanych?
- Poznaj liczby, które są faktycznie policzone: pięć tygodni, sześć lat, sześć miesięcy, 10 000 funtów i 250 000 funtów.
- Ćwicz arytmetykę pod presją czasu. Przy 180 pytaniach i 5 godzinach i 20 minutach na artykuł FLK masz około 1 minuty 45 sekund na każde — pytanie dotyczące konta radcy prawnego powinno zająć mniej.
- Prowadź „dziennik pułapek”: każdy element rozpraszający, który Cię oszukał, po jednej linii każdy. Przeczytaj to na tydzień przed egzaminem.
Solicitor to jeden z niewielu przedmiotów FLK2, w przypadku których realistyczne wyniki są bliskie ideału. Zasady są skończone. Traktuj to jako bezpłatne oceny, a będzie subsydiować podmioty, w których prawo jest rzeczywiście kwestionowane.
Jak CELE SQE może pomóc
Jeśli wpisy do księgi nadal wydają się niepewne, nasze kursy SQE1 obejmują wszystkie 13 przedmiotów w latach FLK1 i FLK2, a w każdej jednostce znajdują się ćwiczenia związane z rachunkami – kurs długoterminowy kosztuje 3720 GBP, kurs średnioterminowy 2750 GBP, a kurs krótkoterminowy 1750 GBP, z opcjami pojedynczego FLK za połowę tej ceny i 150 GBP zniżki za wczesną rezerwację lub w ciągu trzech miesięcy od egzaminu rezerwacje. Abonament na Bank Pytań SQE1 (575 funtów miesięcznie) umożliwia większości kandydatów wyeliminowanie opisanych powyżej pułapek klasyfikacyjnych, a podręczniki są dostępne w postaci pełnego zestawu za 950 funtów lub pojedynczego zestawu FLK za 570 funtów. Masz pytania dotyczące tego, która opcja pasuje do Twojej osi czasu? Skontaktuj się z nami na WeChat SQE100, pod adresem [email protected] lub przez celebar.com — chętnie porozmawiamy o tym bez presji rejestracji.