A ส่งอีเมลถึงเราหนึ่งสัปดาห์ก่อนที่เธอจะถามคำถามเพียงข้อเดียว ในการเยาะเย้ย ชายคนหนึ่งเหวี่ยงขวดใส่คู่แข่งด้านนอกผับ พลาด และฟาดผู้ยืนดูซึ่งต่อมาเสียชีวิตด้วยอาการเลือดออกในสมอง สี่ตัวเลือกคำตอบ: การฆาตกรรม การฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาอย่างผิดกฎหมาย การฆ่าคนตายโดยประมาทอย่างร้ายแรง มาตรา 18 เธอเลือกการฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาอย่างร้ายแรงเพราะ "เขาประมาทกับขวด" เธอเสียคะแนนไป และเธอไม่รู้ว่าทำไม
คำถามเดียวนั้นมีเกือบทุกอย่างแบบทดสอบกฎหมายอาญาและแนวปฏิบัติใน SQE1 FLK2: การระบุชายที่ถูกต้อง การใช้ความอาฆาตพยาบาทที่ถ่ายโอนมา การเลือกระหว่างความผิดในขั้นบันไดการฆาตกรรม และการต่อต้านตัวเลือกที่ฟังดูเป็นไปได้ ความผิดทางอาญาเป็นหนึ่งในหกวิชา FLK2 และเป็นเรื่องที่ผู้สมัครส่วนใหญ่รู้สึกมั่นใจและยังคงมีรอยเลือดออก ผมขอแสดงให้คุณดูว่าจริงๆ แล้วเครื่องหมายอยู่ตรงไหน
Mens จริงใน SQE1 FLK2: ความตั้งใจ ความประมาท และความมุ่งร้ายที่ถ่ายโอน
อาชญากรเกือบทุกคน MCQ เปิดองค์ประกอบความผิด รับคำศัพท์ที่แม่นยำและคำถามจะเรียงลำดับได้ง่ายขึ้นมาก
ความตั้งใจโดยตรง ตรงไปตรงมา: มันเป็นจุดมุ่งหมายหรือจุดประสงค์ของ D Oความตั้งใจแบบเฉียงนั้นยากกว่า หลังจาก R กับ Woollin [1999] คณะลูกขุนอาจพบความตั้งใจที่การเสียชีวิตหรือการทำร้ายร่างกายอย่างร้ายแรงเป็นสิ่งที่แน่นอนจากการกระทำของ D และ D ก็ชื่นชมสิ่งนั้น สังเกตถ้อยคำอย่างระมัดระวัง — คณะลูกขุน อาจพบ ซึ่งไม่ได้เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ และเป็นกฎเกณฑ์ของหลักฐานมากกว่าคำจำกัดความ
ความประมาท เป็นเรื่องส่วนตัวหลังจาก R v G และ Another [2003]: D ต้องคาดการณ์ความเสี่ยงจริงๆ และจะต้องไม่สมเหตุสมผลในสถานการณ์ที่จะรับมัน จำเลยที่มีสติปัญญาต่ำหรืออายุยังน้อยที่ไม่เห็นความเสี่ยงอย่างแท้จริงนั้นไม่ใช่การประมาท แม้ว่าคนอื่นจะมองเห็นความเสี่ยงได้ชัดเจนก็ตาม ผู้ตรวจสอบชอบรูปแบบข้อเท็จจริงนั้น
จากนั้น โอนความอาฆาตพยาบาท: ชายเรียที่มุ่งเป้าไปที่เหยื่อรายหนึ่งจะส่งต่อไปยังเหยื่อจริง โดยที่การกระทำผิดก็เหมือนกัน นักสวิงขวดของเราตั้งใจทำร้ายคู่แข่งอย่างร้ายแรง ความตั้งใจนั้นถ่ายโอนไปยังผู้ยืนดู การฆาตกรรม ไม่ใช่การฆ่าคนตาย ความอาฆาตพยาบาทจะไม่ถ่ายโอนระหว่างความผิดประเภทต่างๆ - เจตนาทำลายหน้าต่างจะไม่กลายเป็นเจตนาทำให้บุคคลบาดเจ็บ
Drill สำหรับการสอบ: สำหรับความผิดแต่ละรายการในรายการของคุณ ให้เขียน actus reus และ men rea ไว้บรรทัดละหนึ่งบรรทัด หากคุณไม่สามารถระบุบุรุษเรียของมาตรา 20 OAPA 1861 ได้ภายในสิบวินาที แสดงว่าคุณยังไม่พร้อมสำหรับคำถามเกี่ยวกับทรัพย์สินและความผิดต่อบุคคล
บันไดการฆาตกรรม: การฆาตกรรม การฆ่าคนตายโดยสมัครใจและไม่สมัครใจ
Murder ยังคงเป็นความผิดตามกฎหมายทั่วไป: การฆ่าบุคคลภายใต้ความสงบสุขของกษัตริย์อย่างผิดกฎหมายด้วยความคิดอาฆาตพยาบาทที่กล่าวมาข้างต้น ซึ่งหมายถึงเจตนาที่จะฆ่า หรือ เพื่อก่อให้เกิดอันตรายร้ายแรงต่อร่างกาย (R กับ Vickers; R กับ Cunningham [1982]) ผู้สมัครเสียคะแนนโดยถือว่าจำเป็นต้องมีเจตนาที่จะฆ่า มันไม่ใช่.
หากมีการฆาตกรรมเกิดขึ้น ให้ถามว่า การป้องกันบางส่วน จะลดการฆ่าคนตายโดยสมัครใจหรือไม่ มีเพียงสองสิ่งที่คุณต้องการในเชิงลึก
การสูญเสียการควบคุม ภายใต้มาตรา 54–55 ของพระราชบัญญัติเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพและความยุติธรรมปี 2009 กำหนดให้สูญเสียการควบคุมตนเอง สิ่งกระตุ้นที่มีคุณสมบัติเหมาะสม และบุคคลที่มีเพศและอายุแบบ D ที่มีความอดทนและความอดกลั้นในระดับปกติอาจมีปฏิกิริยาในลักษณะเดียวกัน สิ่งกระตุ้นคือความกลัวความรุนแรงร้ายแรงจาก V หรือสิ่งที่พูดหรือกระทำต่อตัวละครที่ร้ายแรงมาก ทำให้ D รู้สึกว่าถูกกระทำผิดอย่างสมเหตุสมผล การนอกใจทางเพศไม่รวมอยู่ในตัวกระตุ้นที่มีคุณสมบัติเหมาะสมในตัวมันเอง การสูญเสียการควบคุมไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน แต่ความปรารถนาที่จะแก้แค้นฆ่าฝ่ายตั้งรับ
ความรับผิดชอบลดลง ภายใต้มาตรา 2 ของพระราชบัญญัติการฆาตกรรมปี 1957 (รวมทั้งที่มีการแก้ไขเพิ่มเติม) จำเป็นต้องมีความผิดปกติของการทำงานของจิตใจที่เกิดจากสภาวะทางการแพทย์ที่เป็นที่ยอมรับ ซึ่งทำให้ความสามารถของ D ในการเข้าใจธรรมชาติของพฤติกรรมลดลงอย่างมาก สร้างวิจารณญาณอย่างมีเหตุผลหรือควบคุมตนเอง และให้คำอธิบายสำหรับการสังหาร ระวังภาระ: ฝ่ายจำเลยต้องพิสูจน์โดยสมดุลของความน่าจะเป็น ในขณะที่ฝ่ายโจทก์สูญเสียการควบคุมจะต้องพิสูจน์หักล้างโดยปราศจากข้อสงสัยอันสมเหตุสมผลเมื่อมีหลักฐานเพียงพอ คำถามภาระเป็นคะแนนง่าย ๆ ถ้าคุณจำได้
ในกรณีที่ไม่มีเจตนาที่จะฆ่าหรือก่อให้เกิด GBH คุณจะเข้าสู่การฆ่าคนตายโดยไม่สมัครใจ การกระทำโดยไม่เจตนาฆ่าคนตายโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย กำหนดให้มีการกระทำโดยเจตนาซึ่งเป็นความผิดทางอาญา (ไม่ใช่แค่ความผิดทางแพ่ง) เป็นอันตรายอย่างเป็นกลางในแง่ที่ว่าคนที่มีสติและมีเหตุผลจะรับรู้ถึงความเสี่ยงที่จะเกิดอันตราย (R v Church) และทำให้เสียชีวิตได้ D ต้องการบุรุษเรียสำหรับความผิดฐานเท่านั้น - ไม่จำเป็นต้องมองการณ์ไกลถึงความตาย การประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง (R v Adomako [1995]) ต้องการหน้าที่ดูแล ฝ่าฝืน มีความเสี่ยงร้ายแรงและชัดเจนต่อการเสียชีวิตในขณะที่มีการฝ่าฝืน สาเหตุ และความประพฤติที่เลวร้ายถึงขั้นเป็นอาชญากร แขนขาที่ "เสี่ยงร้ายแรงและชัดเจนต่อการเสียชีวิต" นั้นแหลมขึ้นใน R v Rose [2017] และ R v Broughton [2020] เป็นที่ที่คำตอบที่ผิดที่สุดซ่อนอยู่
Nความผิดที่ไม่ร้ายแรงและความผิดต่อทรัพย์สินในกฎหมายอาญาและแนวปฏิบัติ
N ความผิดที่ไม่ร้ายแรงเป็นคำถามเชิงลำดับชั้นที่ซ่อนอยู่ การทำร้ายร่างกายและการใช้แบตเตอรี่เป็นความผิดตามกฎหมายทั่วไปที่ถูกตั้งข้อหาภายใต้มาตรา 39 ของพระราชบัญญัติความยุติธรรมทางอาญา พ.ศ. 2531 มาตรา 47 ของพระราชบัญญัติความผิดต่อบุคคล พ.ศ. 2404 (การทำร้ายร่างกายที่ก่อให้เกิดอันตรายต่อร่างกายจริง) ไม่จำเป็นต้องมีบุรุษเพิ่มเติมนอกเหนือจากการทำร้ายร่างกายหรือการใช้แบตเตอรี่ — R v Savage ยุติเรื่องนี้ มาตรา 20 กำหนดให้มีบาดแผลหรือ GBH ด้วยเจตนาหรือประมาทเลินเล่อถึงอันตราย some มาตรา 18 เรียกร้องให้มีเจตนาที่จะก่อให้เกิด GBH หรือเจตนาที่จะต่อต้านหรือป้องกันการจับกุมโดยชอบด้วยกฎหมาย ดังนั้นจำเลยที่กระทำความผิดโดยประมาททำให้ได้รับบาดเจ็บสาหัสย่อมกระทำมาตรา 20 ไม่เคยใช้มาตรา 18 ไม่ว่าข้อเท็จจริงจะดูเลวร้ายเพียงใด
O ในด้านทรัพย์สิน พระราชบัญญัติการโจรกรรมปี 1968 ให้รางวัลที่แม่นยำ การโจรกรรมตามมาตรา 1 เป็นการยักยอกทรัพย์สินของบุคคลอื่นโดยทุจริตโดยจงใจริบตลอดไป ความไม่ซื่อสัตย์เป็นไปตาม Ivey v Genting Casinos [2017] ได้รับการอนุมัติใน Barton และ Booth [2020]: ตรวจสอบสถานะความรู้หรือความเชื่อที่แท้จริงของ D เกี่ยวกับข้อเท็จจริง จากนั้นจึงใช้มาตรฐานของคนดีทั่วไป ไม่มีแขนขาที่เป็นอัตนัยอีกต่อไปแล้ว
รักษาความแตกต่างเหล่านี้ให้ชัดเจน:
XX0ปปปการป้องกันที่ตัดสิน FLK2 คำถาม
การป้องกันตนเองและการป้องกันบุคคลอื่นดำเนินการตามกฎหมายทั่วไปและสำหรับการป้องกันอาชญากรรม ภายใต้มาตรา 3 ของพระราชบัญญัติกฎหมายอาญาปี 1967 โดยมีมาตรา 76 ของพระราชบัญญัติความยุติธรรมทางอาญาและคนเข้าเมืองปี 2008 เป็นผู้กำหนดกรอบการทำงาน D ถูกตัดสินจากข้อเท็จจริงตามที่เขาเชื่ออย่างสุจริตใจ แม้ว่าความเชื่อนั้นจะถูกเข้าใจผิดและไม่มีเหตุผลก็ตาม แต่ก็ไม่ได้เกิดจากความผิดพลาดที่เกิดจากความสมัครใจมึนเมา แรงที่ใช้ต้องสมเหตุสมผลในสถานการณ์ที่เชื่อ ในกรณีของเจ้าของบ้าน การทดสอบจะผ่อนคลายลง: การใช้กำลังไม่สมเหตุสมผลก็ต่อเมื่อไม่ได้สัดส่วนอย่างร้ายแรงเท่านั้น
การข่มขู่โดยการคุกคาม ถูกควบคุมอย่างเข้มงวดโดย R v Hasan [2005]: การขู่ว่าจะเสียชีวิตหรือการบาดเจ็บสาหัสต่อ D หรือบุคคลที่ D เป็นผู้รับผิดชอบ ความเชื่อที่สมเหตุสมผลในภัยคุกคาม บุคคลที่มีลักษณะเฉพาะของ D ที่มีเหตุผลจะยอมแพ้ ไม่มีหนทางที่ปลอดภัยในการหลบหนี และไม่มีความร่วมมือโดยสมัครใจกับผู้คนที่ D รู้จักที่จะบังคับเขาได้ การข่มขู่ไม่มีทางใช้ได้กับการฆาตกรรมหรือพยายามฆ่า (R กับ Howe; R กับ Gotts) ความมึนเมาโดยสมัครใจ เป็นไปตาม DPP กับ Majewski: อาจลบล้างความผิดที่มีเจตนาเฉพาะเจาะจง เช่น การฆาตกรรม มาตรา 18 หรือการโจรกรรม แต่ไม่ใช่คำตอบสำหรับความผิดโดยเจตนาพื้นฐาน เช่น มาตรา 20 หรือแบตเตอรี่
อย่าลืมกฎการรับผิดและความรับผิดรอง ความพยายามภายใต้มาตรา 1 ของพระราชบัญญัติความพยายามทางอาญาปี 1981 จำเป็นต้องมีการกระทำที่มากกว่าแค่การเตรียมการและความตั้งใจ การพยายามฆ่าจำเป็นต้องมีเจตนาที่จะฆ่า ไม่น้อยไปกว่านั้น สำหรับผู้สมรู้ร่วมคิด มาตรา 8 ของพระราชบัญญัติอุปกรณ์เสริมและผู้สนับสนุนปี 1861 มีผลบังคับใช้ และหลังจาก R v Jogee [2016] องค์ประกอบทางจิตมีความตั้งใจที่จะช่วยเหลือหรือให้กำลังใจ การมองการณ์ไกลเป็นหลักฐานของเจตนา ไม่สามารถใช้แทนมันได้
การกระทำทางอาญา: ขั้นตอน หลักฐาน และเครื่องหมายตัดสินโทษ
ครึ่งหนึ่งของวิชา "และการปฏิบัติ" ไม่ใช่การตกแต่ง คาดว่าจะมีคำถามเกี่ยวกับการจำแนกประเภทของความผิด คำร้องก่อนสถานที่จัดงาน และการจัดสรรเรื่องทั้งสองทางภายใต้พระราชบัญญัติศาลผู้พิพากษาปี 1980 การส่งคดีที่สามารถฟ้องร้องได้อย่างเดียวไปยังศาลมงกุฎภายใต้มาตรา 51 ของพระราชบัญญัติอาชญากรรมและความผิดปกติปี 1998 และเส้นทางการอุทธรณ์ เช่น ผู้พิพากษาไปยังศาลมงกุฎโดยการซักซ้อม หรือส่งไปยังศาลสูงตามกรณีที่ระบุไว้ในประเด็นของกฎหมาย
Oจากหลักฐาน โปรดทราบกฎการสารภาพในมาตรา 76 ของ PACE 1984 (การกดขี่หรือสิ่งต่าง ๆ ที่พูดหรือทำทำให้การสารภาพไม่น่าเชื่อถือ) การใช้ดุลพินิจยกเว้นโดยทั่วไปในมาตรา 78 การอนุมานที่ไม่พึงประสงค์ภายใต้มาตรา 34 ของพระราชบัญญัติความยุติธรรมทางอาญาและความสงบเรียบร้อยของประชาชนปี 1994 และลักษณะนิสัยที่ไม่ดีในมาตรา 101 ของพระราชบัญญัติความยุติธรรมทางอาญาปี 2003 Gateway (d) แนวโน้มเป็นม้าทำงาน - และศาลจะต้องยกเว้นภายใต้มาตรา 101 (3) หากการรับเข้าเรียนจะส่งผลเสียต่อความเป็นธรรมจนไม่ควรยอมรับ คำบอกเล่าอยู่ในมาตรา 114–116 ของพระราชบัญญัติเดียวกัน
S คำถามในการตัดสินมักจะทดสอบเครดิตสำหรับคำรับสารภาพที่มีความผิด (สูงสุดหนึ่งในสามเมื่อมีการระบุคำแก้ตัวในขั้นตอนแรก) เกณฑ์การควบคุมตัว และความพร้อมของคำสั่งของชุมชนภายใต้พระราชบัญญัติการพิพากษาลงโทษปี 2020 ในกรณีที่มีการโต้แย้งข้อเท็จจริงหลังจากการสารภาพว่ามีความผิด โปรดอย่าลืมการพิจารณาคดีของนิวตัน
จริงๆ แล้วจะทำอะไรในเดือนสุดท้ายของการแก้ไข SQE1
สร้างตารางความผิดในหน้าเดียว: ความผิด กฎหมายหรือกฎหมายทั่วไป แอคตุสเรอุส บุรุษเรีย คดีสำคัญ การป้องกันที่มีอยู่ จากนั้นฝึกอ่านข้อเท็จจริงของ MCQ ย้อนหลัง เริ่มต้นด้วยอันตรายที่เกิดขึ้น หาสิ่งที่ D คาดการณ์ไว้ และจากนั้นจึงเลือกการกระทำผิด จับเวลาตัวเอง; ด้วยคำถาม 180 ข้อและ 5 ชั่วโมง 20 นาทีต่อรายงาน FLK คุณมีเวลาไม่ถึงสองนาทีต่อคำถาม และคำถามทางอาญาต้องใช้คำมาก
อีกหนึ่งนิสัยที่ควรค่าแก่การสร้าง เมื่อคุณถามคำถามผิด ให้เขียนประโยคเดียวเพื่ออธิบายว่าเหตุใดผู้เบี่ยงเบนความสนใจจึงล่อลวงคุณ มันเป็นผู้ชายที่ไม่ตรงกันจริงเหรอ? ภาระการพิสูจน์ข้อผิดพลาด? เก้าในสิบครั้งคุณจะพบข้อผิดพลาดสามหรือสี่ข้อเดิมๆ ซ้ำๆ และการแก้ไขเหล่านั้นมีค่ามากกว่าคำถามใหม่อีกห้าสิบคำถาม
หากคุณต้องการโครงสร้างมากกว่าการคาดเดา ทีม CELE SQE ได้สอนวิชา SQE1 ทั้งหมด 13 วิชาตั้งแต่ครั้งแรกในปี 2021 หลักสูตร SQE1 ของเรามีราคา 3,720 ปอนด์ (ระยะยาว), 2,750 ปอนด์ (ระยะกลาง) และ 1,750 ปอนด์ (ระยะสั้น) โดยมีตัวเลือก FLK เดี่ยวในราคาครึ่งหนึ่งและส่วนลด 150 ปอนด์สำหรับการจองล่วงหน้าหรือภายในสามเดือนของ การสอบของคุณ คำถามการสมัครสมาชิกธนาคารคือ 575 ปอนด์ต่อเดือน หากคุณต้องการฝึกฝนเพิ่มเติมภายใต้เงื่อนไขที่กำหนด ยินดีต้อนรับคำถามบน WeChat SQE100 หรือที่ [email protected] โดยไม่มีข้อผูกมัด เรายินดีช่วยคุณวางแผน
