Introduction to Wills and Estate Administration

1. การแนะนำ

ผู้ใหญ่ทุกคนในอังกฤษและเวลส์จะทิ้ง อสังหาริมทรัพย์ ไว้เบื้องหลัง — ซึ่งรวมทุกสิ่งที่พวกเขาเป็นเจ้าของในขณะที่เสียชีวิต ลบทุกสิ่งที่พวกเขาเป็นหนี้ — และทรัพย์สินนั้นจะต้อง รวบรวมไว้ หนี้และภาษีที่ชำระ และสิ่งที่เหลืออยู่ แจกจ่าย ให้กับใครก็ตามที่มีสิทธิ์ตามกฎหมายในนั้น พินัยกรรมและการบริหารมรดกคือเนื้อหาของกฎหมายและแนวปฏิบัติของอังกฤษที่ควบคุมวิธีการดำเนินการทั้งหมด

เป็นหนึ่งใน ส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของระบบกฎหมายอังกฤษ พระราชบัญญัติพินัยกรรมปี 1837 ยังคงมีผลบังคับใช้ ได้กำหนดข้อกำหนดอย่างเป็นทางการสำหรับพินัยกรรมที่ถูกต้องซึ่งยังคงเป็นกฎหมายในปัจจุบัน พระราชบัญญัติการบริหารมรดกปี 1925 ควบคุมการแบ่งมรดกของบุคคลที่เสียชีวิตโดยไม่มีพินัยกรรม และอำนาจของผู้ดูแลมรดก พระราชบัญญัติภาษีมรดกปี 1984 บังคับใช้ภาษีที่เรียกเก็บจากการเสียชีวิตและของขวัญตลอดชีวิตจำนวนมาก นอกจากนี้ ยังมีกฎหมายพิเศษอื่นๆ อีกจำนวนหนึ่ง เช่น พระราชบัญญัติผู้ดูแลผลประโยชน์ปี 1925, พระราชบัญญัติผู้ดูแลทรัพย์สินปี 2000, พระราชบัญญัติ มรดก (ข้อกำหนดสำหรับครอบครัวและผู้อยู่ในความอุปการะ) ปี 1975, พระราชบัญญัติมรดกและอำนาจของผู้ดูแลทรัพย์สินปี 2014 และ กฎภาคทัณฑ์ที่ไม่เป็นที่โต้แย้งปี 1987 ซึ่งจัดหาเครื่องจักรส่วนที่เหลือในการทำงาน

สำหรับวัตถุประสงค์ของ SQE1 FLK2 คุณต้องเชี่ยวชาญกลไกนี้ในระดับ ทนายความที่มีคุณสมบัติเหมาะสมในทางปฏิบัติ: คนที่ในวันแรกในสำนักงาน สามารถนั่งตรงข้ามโต๊ะจากครอบครัวที่เพิ่งเสียชีวิต ระบุปัญหาทางกฎหมายได้อย่างถูกต้อง ใช้กฎที่ถูกต้อง เข้าถึงคำตอบที่ถูกต้อง และระบุเมื่อเรื่องจำเป็นต้องยกระดับ นั่นคือมาตรฐานที่ใช้ตั้งคำถามที่มีคำตอบดีที่สุดเพียงข้อเดียวของ FLK2 และเป็นมาตรฐานในการเขียนหนังสือเล่มนี้

2. สามขั้นตอนของการปฏิบัติ

แม้ว่าหลักสูตร FLK2 จะแสดงหัวข้อต่างๆ ไว้ภายใต้หัวข้อที่เป็นนามธรรม — ความถูกต้องของพินัยกรรม กฎเรื่องเชื้อชาติ การให้การรับรอง การบริหารงาน ภาษีมรดก — ในทางปฏิบัติ คำสั่งพินัยกรรมและทรัพย์สินทุกรายการจัดอยู่ในหนึ่งในสามขั้นตอนที่แตกต่างกัน การรู้ว่าสถานการณ์อยู่ในระยะใดจะช่วยให้คุณระบุได้ทันทีว่ากฎข้อใดมีแนวโน้มที่จะมีผลบังคับใช้

1.2.1 ระยะที่ 1 — การวางแผนเจตจำนง (ตลอดชีวิต)

ในช่วงชีวิตของลูกค้า บทบาทของทนายความคือ รับคำแนะนำ ให้คำแนะนำว่าลูกค้าประสงค์จะส่งต่อมรดกของตนอย่างไร ร่างพินัยกรรมที่ถูกต้อง จัดเตรียมการดำเนินการตาม มาตรา 9 ของพระราชบัญญัติพินัยกรรมปี 1837 และเก็บรักษาไว้อย่างปลอดภัย งานวางแผนยังรวมถึงการให้คำปรึกษาเกี่ยวกับของขวัญตลอดชีวิตโดยมีจุดประสงค์เพื่อลด ภาษีมรดก (IHT) ในการจัดโครงสร้างสินทรัพย์เพื่อใช้ประโยชน์จาก ช่วงอัตราไม่มี และ ช่วงอัตราไม่มีที่อยู่อาศัย บน หนังสือมอบอำนาจที่ยั่งยืน และปฏิสัมพันธ์ระหว่างพินัยกรรมและอุปกรณ์อื่นๆ (นโยบายชีวิตในทรัสต์ การเสนอชื่อเงินบำนาญ และทรัพย์สินที่ถือครองร่วมกัน) กฎหมายที่ควบคุมระยะที่ 1 มีความเข้มข้นใน บทที่ 2 และ 3: ความสมบูรณ์ของพินัยกรรม และการตีความของประทานที่ทำขึ้นจากพินัยกรรมนั้น

1.2.2 ระยะที่ 2 — การได้รับสิทธิ์เป็นตัวแทน

เมื่อลูกค้าเสียชีวิต ภารกิจต่อไปคือการขอ อำนาจทางกฎหมายในการจัดการกับอสังหาริมทรัพย์ หน่วยงานดังกล่าวมาในรูปแบบของ การให้สิทธิ์เป็นตัวแทน ที่ออกโดย HM Courts and Tribunals Service (HMCTS) ผ่านทาง Probate Registry หากผู้เสียชีวิตจากไป ผู้บริหารที่มีชื่ออยู่ในนั้นจะสมัครขอ การมอบภาคทัณฑ์; ถ้าไม่เช่นนั้น ผู้มีสิทธิในการพิจารณาคดีจะสมัครขอ หนังสือรับรองการบริหาร; ถ้ามีพินัยกรรม แต่ไม่มีผู้ดำเนินการพิสูจน์ สำหรับ หนังสือมอบอำนาจพร้อมพินัยกรรมแนบท้าย ระยะที่ 2 ยังเกี่ยวข้องกับ การประเมินมูลค่าอสังหาริมทรัพย์ กรอกบัญชีภาษีมรดกให้เสร็จสิ้น (โดยปกติ IHT400 หรือไม่ดำเนินการใดๆ เลยหากอสังหาริมทรัพย์นั้นเป็น อสังหาริมทรัพย์ที่ได้รับการยกเว้น ภายใต้ข้อบังคับปี 2022) จัดเตรียมการชำระเงินเริ่มแรกของ IHT ใดๆ ที่ครบกำหนด และยื่นใบสมัครออนไลน์ผ่าน MyHMCTS กฎหมายที่ควบคุมระยะที่ 2 อยู่ใน บทที่ 4, 5, 6, 7 และ 9

1.2.3 ระยะที่ 3 — การบริหารอสังหาริมทรัพย์

เมื่อทุนออกแล้ว ตัวแทนส่วนบุคคล (PR) สามารถรวบรวมทรัพย์สิน ชำระหนี้และหนี้สิน ชำระภาษีเงินได้และภาษีกำไรจากการขายหุ้นใดๆ ที่ถึงกำหนดชำระระหว่างการบริหาร ชำระมรดก และ แจกจ่ายส่วนที่เหลือ ให้กับผู้รับผลประโยชน์ PR มีอำนาจตามกฎหมายใน การขาย การลงทุน การจัดสรร และความก้าวหน้า และอยู่ภายใต้ หน้าที่การดูแลตามกฎหมายภายใต้พระราชบัญญัติผู้ดูแลผลประโยชน์ปี 2000 พวกเขาจะต้องปกป้องตนเองจากเจ้าหนี้ที่ไม่รู้จักและผู้รับผลประโยชน์ที่สูญหาย โดยทั่วไปโดยการโฆษณาภายใต้ มาตรา 27 ของพระราชบัญญัติผู้ดูแลผลประโยชน์ปี 1925 — จะต้องระบุและตอบสนองต่อการเรียกร้องใด ๆ ที่นำมาภายใต้พระราชบัญญัติ มรดก (ข้อกำหนดสำหรับครอบครัวและผู้อยู่ในความอุปการะ) ปี 1975 และต้องจัดทำ บัญชีอสังหาริมทรัพย์ สำหรับผู้รับผลประโยชน์ กฎหมายที่ควบคุมระยะที่ 3 อยู่ใน บทที่ 8, 11 และ 12

3. แหล่งที่มาของกฎหมาย

กฎหมายพินัยกรรมและมรดกเป็นกฎหมาย โดยส่วนใหญ่ หากคุณจำ กฎเกณฑ์สี่ฉบับ คุณจะมีสิทธิ 80% ของกฎหมาย: Wills Act 1837 (ความถูกต้องและการตีความ), Administration of Estates Act 1925 (intestacy and PR powers), Inheritance Tax Act 1984 (tax) และ Inheritance (Provision for Family and Dependants) Act 1975 (family allowance) พระราชบัญญัติผู้ดูแลผลประโยชน์ปี 1925 พระราชบัญญัติผู้ดูแลทรัพย์สินปี 2000 และกฎภาคทัณฑ์ที่ไม่โต้แย้งปี 1987 เป็นผู้จัดหาเครื่องจักรที่เหลือ

1.3.1 กฎหมายเบื้องต้น

พระราชบัญญัติพินัยกรรม ค.ศ. 1837 เป็นกฎหมายพื้นฐานสำหรับการจัดทำ การเพิกถอน และการตีความพินัยกรรม มาตรา 7 กำหนดอายุขั้นต่ำในการทำพินัยกรรมไว้ที่ 18; ส่วนที่ 9 กำหนดข้อกำหนดอย่างเป็นทางการสี่ประการสำหรับการดำเนินการ มาตรา 15 ทำให้การให้ของขวัญแก่พยานพยานหรือคู่สมรสล้มเหลว มาตรา 18, 18A, 18B และ 18C เกี่ยวข้องกับผลกระทบของการแต่งงาน การหย่าร้าง ห้างหุ้นส่วนทางแพ่ง และการเลิกห้างหุ้นส่วนทางแพ่งตามพินัยกรรมที่มีอยู่ มาตรา 20 ควบคุมการเพิกถอน มาตรา 21 เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลง และ มาตรา 33 จะใช้แทนประเด็นของผู้รับผลประโยชน์ที่เสียชีวิตสำหรับผู้รับผลประโยชน์ในของขวัญสำหรับครอบครัวบางรายการ คุณจะพบสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดในบทที่ 2 และ 3

Administration of Estates Act 1925 ควบคุมความฉลาดทางทรัพย์สินและอำนาจและหน้าที่ของตัวแทนส่วนบุคคล มาตรา 33 กำหนดความไว้วางใจตามกฎหมาย (ที่มีอำนาจในการขาย) กับตัวแทนส่วนบุคคลที่บุคคลหนึ่งเสียชีวิตโดยเจตนาทั้งหมดหรือบางส่วน มาตรา 34(3) และส่วนที่ 2 ของตาราง 1 กำหนดคำสั่งชำระหนี้ในนิคมตัวทำละลาย มาตรา 35 ตรากฎใน Locke King ว่าสินทรัพย์ที่ถูกเรียกเก็บเงินต้องรับผิดชอบเอง มาตรา 41 คืออำนาจในการจัดสรรของ PRs มาตรา 46 กำหนดการแบ่งแยกเชื้อชาติ (แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมรดกและอำนาจของผู้ดูแลทรัพย์สินปี 2014) มาตรา 47 สร้างความไว้วางใจตามกฎหมายสำหรับปัญหา

พระราชบัญญัติผู้ดูแลผลประโยชน์ปี 1925 กำหนดบทบัญญัติเพิ่มเติมสามประการที่ FLK2 ทดสอบเป็นประจำ มาตรา 27 ให้ความคุ้มครอง PR และผู้ดูแลทรัพย์สินต่อเจ้าหนี้และผู้รับประโยชน์ที่ไม่รู้จักโดยการโฆษณาตามกฎหมาย มาตรา 31 (การบำรุงรักษา) และ มาตรา 32 (ความก้าวหน้า) ทั้งสองอย่างตามที่แก้ไขโดย ITPA 2014 เป็นอำนาจตามกฎหมายผิดนัดสำหรับผู้รับผลประโยชน์รายย่อยและที่อาจเกิดขึ้น โดยขณะนี้มาตรา 32 อนุญาตให้มีความก้าวหน้าได้ถึง ทั้งหมด ของส่วนแบ่งสันนิษฐานของผู้รับประโยชน์ และ มาตรา 61 ให้ดุลยพินิจแก่ศาลในการผ่อนผัน PR และผู้ดูแลทรัพย์สินจากความรับผิดส่วนบุคคลที่พวกเขาได้กระทำการอย่างซื่อสัตย์และสมเหตุสมผล พระราชบัญญัติผู้ดูแลผลประโยชน์ปี 2000 กำหนด หน้าที่การดูแล ตามกฎหมายในส่วนที่ 1 และตารางที่ 1 และให้อำนาจทั่วไปในการลงทุน (s.3) ภายใต้เกณฑ์การลงทุนมาตรฐาน (s.4) หน้าที่ในการขอคำแนะนำ (s.5) อำนาจในการได้มาซึ่งที่ดิน (s.8) และอำนาจในการมอบหมาย (s.11)

พระราชบัญญัติภาษีมรดกปี 1984 เป็นรหัสสำหรับภาษีมรดก กฎพาดหัวนั้นเรียบง่าย — อัตราการเสียชีวิต 40% (โดยมี อัตราการกุศล 36% โดยที่ทรัพย์สินสุทธิอย่างน้อย 10% ส่งต่อไปยังองค์กรการกุศล), อัตราตลอดชีพ 20% สำหรับการโอนไปยังทรัสต์ที่เรียกเก็บเงินได้, วงเงินอัตราไม่มี 325,000 ปอนด์ และ วงเงินอัตราที่อยู่อาศัยไม่มี 175,000 ปอนด์ รายละเอียด — การสะสม การเรียว การบรรเทาทรัพย์สินทางธุรกิจและทางการเกษตร ของขวัญที่มีการสงวนกฎผลประโยชน์ และกฎเจ็ดและสิบสี่ปี — ถือเป็นเนื้อหาของบทที่ 9 และ 10

พระราชบัญญัติการรับมรดก (ข้อกำหนดสำหรับครอบครัวและผู้อยู่ในความอุปการะ) ปี 1975 (I(PFD)A 1975) กำหนดให้สมาชิกในครอบครัวตามประเภทที่กำหนดและผู้อยู่ในอุปการะมีสิทธิ์ตามกฎหมายในการยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อขอ ข้อกำหนดทางการเงินที่เหมาะสม ออกจากอสังหาริมทรัพย์ภายใน หกเดือนนับจากวันที่ให้สิทธิ์ มีเนื้อหาครอบคลุมอยู่ในบทที่ 8 สุดท้ายนี้ พระราชบัญญัติการรับมรดกและอำนาจของผู้ดูแลผลประโยชน์ปี 2014 (ITPA 2014) ได้ปรับปรุงมาตรา 46 AEA 1925 การกระจายทรัพย์สินทางปัญญา (ยกเลิกผลประโยชน์ในชีวิตตามกฎหมายของคู่สมรสที่ยังมีชีวิตอยู่) และปรับปรุงมาตรา 31 และ 32 ของพระราชบัญญัติผู้ดูแลผลประโยชน์ปี 1925 ให้ทันสมัยยิ่งขึ้น ตัวเลขและการแจกแจงทั้งหมดในหนังสือเล่มนี้สะท้อนถึงการแก้ไข ITPA 2014 แล้ว

1.3.2 กฎหมายรองและกฎของศาล

กฎภาคทัณฑ์ที่ไม่เป็นที่โต้แย้ง ค.ศ. 1987 (NCPR 1987) ตามที่แก้ไขเพิ่มเติม เป็นรหัสขั้นตอนสำหรับการสมัครภาคทัณฑ์ กฎข้อ 20 กำหนดลำดับความสำคัญในการยื่นขอรับทุนเมื่อมีพินัยกรรม กฎข้อ 22 กำหนดลำดับความสำคัญของความลามก กฎข้อ 27 ควบคุมการสละ กฎข้อ 44 ควบคุมคำเตือน และ กฎ 46 ควบคุมการอ้างอิง การโต้แย้ง การเรียกร้องภาคทัณฑ์ (รวมถึงการเรียกร้องภายใต้ I(PFD)A 1975 และการเรียกร้องภาคทัณฑ์ที่ท้าทายความถูกต้อง) อยู่ภายใต้ ส่วนที่ 57 ของกฎวิธีพิจารณาความแพ่ง ข้อบังคับด้านภาษีมรดก (การส่งมอบบัญชี) (นิคมที่ได้รับการยกเว้น) ปี 2004 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมอย่างมีนัยสำคัญตั้งแต่ 1 มกราคม 2022 จะควบคุมระบอบการปกครองปัจจุบันสำหรับนิคมอุตสาหกรรมที่ได้รับการยกเว้น ซึ่งไม่จำเป็นต้องมีบัญชี IHT แบบฟอร์ม IHT205 ก่อนปี 2022 ถูกยกเลิกแล้ว

1.3.3 ความประพฤติทางวิชาชีพ

จรรยาบรรณของ SRA สำหรับทนายความ REL และ RFL ปี 2019 เป็นรากฐานของบทที่ 12 ย่อหน้า 1.2 ห้ามการใช้ตำแหน่งในทางที่ผิดเพื่อผลประโยชน์ส่วนบุคคล ย่อหน้า 6.1 ควบคุมความขัดแย้งด้านผลประโยชน์ของตนเอง ย่อหน้า 6.2 ควบคุมความขัดแย้งทางผลประโยชน์ระหว่างลูกค้าสองราย และ ย่อหน้า 6.3 ควบคุมการรักษาความลับ นอกเหนือจากหลักจรรยาบรรณแล้ว หมายเหตุการปฏิบัติของสมาคมกฎหมายเกี่ยวกับการให้ของขวัญเป็นเงินหรือทรัพย์สินแก่ทนายความ ยังให้ แนวทางที่มีคุณค่าที่สำคัญ ซึ่งทนายความต้องใช้เมื่อลูกค้าต้องการมอบของขวัญให้พวกเขาตามพินัยกรรม

{"headers": ["แหล่งที่มา", "สิ่งที่ควบคุม", "บทบัญญัติสำคัญ"], "แถว": [["พินัยกรรม พรบ. 1837", "การทำ การเพิกถอน และการตีความพินัยกรรม (ความถูกต้องและการตีความ)", "ss.7, 9, 15, 18, 18A, 18B, 18C, 20, 21, 33"], ["Administration of Estates Act 1925", "การกระจายความไม่ซื่อสัตย์และอำนาจและหน้าที่ของ PRs", "ss.33, 34(3) & Sch.1 Pt II, 35, 41, 46, 47"], ["Trustee Act 1925", "การคุ้มครอง PRs/ผู้ดูแลทรัพย์สิน; การบำรุงรักษาและความก้าวหน้า; การบรรเทาทุกข์ของศาล", "ss.27, 31, 32, 61"], ["พระราชบัญญัติผู้ดูแลผลประโยชน์ปี 2000", "พระราชบัญญัติภาษีมรดกปี 1984", "รหัสสำหรับ IHT เกี่ยวกับการเสียชีวิตและการโอนตลอดชีวิต", "อัตราการเสียชีวิต 40%" (การกุศล 36%) ตลอดชีพ 20%; NRB 325,000 ปอนด์; RNRB 175,000 ปอนด์"], ["I(PFD)A 1975", "ข้อกำหนดทางการเงินที่สมเหตุสมผลจากอสังหาริมทรัพย์", "การสมัครภายใน 6 เดือนนับจากได้รับทุน", ["ITPA 2014", "พระราชบัญญัติการพิจารณาทรัพย์สินของ AEA ที่ทันสมัยขึ้น 1925", "ประโยชน์ในชีวิตตามกฎหมายของคู่สมรสที่ถูกยกเลิก; ความก้าวหน้าเต็มที่"], ["NCPR 1987", "รหัสขั้นตอนสำหรับการยื่นขอภาคทัณฑ์ที่ไม่เป็นที่โต้แย้ง", "rr.20, 22, 27, 44, 46"], ["CPR ตอนที่ 57", "การเรียกร้องภาคทัณฑ์ที่เป็นข้อโต้แย้ง รวมถึงการเรียกร้อง I(PFD)A 1975", "กฎวิธีพิจารณาความแพ่งส่วนที่ 57"], ["หลักปฏิบัติของ SRA 2019**", "ความประพฤติทางวิชาชีพ รวมถึงของขวัญแก่ทนายความ", "ย่อหน้าที่ 1.2, 6.1, 6.2, 6.3"]]}

4. คำศัพท์เฉพาะที่สำคัญ

คำศัพท์ของการฝึกภาคทัณฑ์ ส่วนใหญ่เป็นคำศัพท์แบบวิคตอเรียน และไม่ได้เป็นไปตามสัญชาตญาณเสมอไป ย่อหน้าต่อไปนี้จะแนะนำคำศัพท์หลักที่คุณจำเป็นต้องใช้ตลอดทั้งหนังสือเล่มนี้ อย่าพยายามท่องจำทั้งหมดรวดเดียว ความหมายต่างๆ จะกลายเป็นธรรมชาติเมื่อคุณอ่านเนื้อหาในบทต่างๆ อย่างไรก็ตาม คำศัพท์ทั่วไปสองคำที่แสดงให้เห็นถึงการเรียนรู้ในปัจจุบัน: ตัวแทนส่วนบุคคล และ การให้สิทธิ์เป็นตัวแทน ถูกนำมาใช้ในทุกบทต่อๆ ไป

1.4.1 บุคคลในพินัยกรรมมีความสำคัญ

ผู้ทำพินัยกรรม (หรือสำหรับลูกค้าผู้หญิง บางครั้ง เทสตาทริกซ์) คือบุคคลที่ทำพินัยกรรม บุคคลหนึ่งเสียชีวิต ทำพินัยกรรม หากพวกเขาแสดงพินัยกรรมที่ถูกต้อง และ ทำพินัยกรรม หากไม่ทำ ผู้รับผลประโยชน์ คือบุคคลที่มีสิทธิได้รับผลประโยชน์จากอสังหาริมทรัพย์ ไม่ว่าจะอยู่ภายใต้พินัยกรรม (ผู้รับมอบสิทธิ์ หรือ ผู้จัดเตรียม) หรือภายใต้กฎแห่งพินัยกรรม ผู้รับผลประโยชน์ไม่มี ไม่มีผลประโยชน์ในกรรมสิทธิ์ ในทรัพย์สินอสังหาริมทรัพย์ใด ๆ จนกว่าจะยินยอมหรือจัดสรรให้กับพวกเขา ก่อนหน้านั้นสิทธิของพวกเขาเป็นเพียง การเลือกในการดำเนินการ ที่จะมีการจัดการอสังหาริมทรัพย์อย่างเหมาะสม (Commissioner of Stamp Duties v Livingston [1965] AC 694) ตาราง 1.1 สรุปผู้คนที่คุณจะพบในเรื่องพินัยกรรม

{"headers": ["ระยะเวลา", "พวกเขาเป็นใคร", "แหล่งที่มาของอำนาจ"], "แถว": [["ผู้ทำพินัยกรรม / พินัยกรรม", "บุคคลที่ทำพินัยกรรม ตายพินัยกรรมถ้าพินัยกรรมมีผลใช้บังคับ", "พินัยกรรม พรบ. 1837 ss.7, 9"], ["ผู้ดำเนินการ", "บุคคล (ไม่เกินสี่คน) ที่ได้รับการแต่งตั้งโดยผู้ทำพินัยกรรมในพินัยกรรมให้จัดการมรดก", "ผู้ทำพินัยกรรม" จะเป็นผู้มอบตำแหน่งเมื่อถึงแก่กรรม", ["ผู้ดูแลระบบ", "บุคคลที่ได้รับการแต่งตั้งจากสำนักทะเบียนภาคทัณฑ์เพื่อจัดการมรดกโดยทุจริตหรือในกรณีที่ไม่มีผู้ดำเนินการพิสูจน์", "พระราชบัญญัติ AEA 1925; 2468"], ["ผู้รับประโยชน์", "บุคคลที่มีสิทธิรับจากมรดกตามพินัยกรรมหรือโดยพินัยกรรม", "พินัยกรรมหรือ s.46 AEA 1925"], ["พยาน", "บุคคลที่รับรองการดำเนินการตามพินัยกรรมภายใต้มาตรา 9 WA 1837", "พระราชบัญญัติพินัยกรรม พ.ศ. 1837 ถูกตัดสิทธิ์จากผลประโยชน์ตาม ส.15"]]}

1.4.2 ทรัพย์สินและของขวัญ

อสังหาริมทรัพย์ คือผลรวมของทรัพย์สินทั้งหมดที่ผู้ตายมีสิทธิได้รับในขณะที่เสียชีวิต หักหนี้สินและค่าใช้จ่ายในการปลงศพแล้ว ทรัพย์สินรวม คือมูลค่าก่อนหักเงิน ทรัพย์สินสุทธิ เป็นหลัง เพื่อวัตถุประสงค์ IHT (บทที่ 9) ที่ดินก่อนเสียชีวิตทันทีภายใต้ มาตรา 5 IHTA 1984 มีความกว้างกว่าที่ดินที่ PR สามารถจัดการได้จริงเล็กน้อยเล็กน้อย เนื่องจากมีรายการต่างๆ เช่น ผลประโยชน์ที่แยกส่วนได้ในทรัพย์สินที่ถือร่วมกัน ของผู้ตาย

ของขวัญที่ทำโดยพินัยกรรมอาจเป็น มรดก (ของขวัญที่เป็นทรัพย์สินส่วนบุคคล) อุปกรณ์ (ของขวัญจากอสังหาริมทรัพย์) หรือ มรดก (อย่างใดอย่างหนึ่ง) การร่างสมัยใหม่มีแนวโน้มที่จะใช้ ของขวัญ หรือ มรดก สำหรับทั้งหมด แต่ผู้ตรวจสอบ FLK2 บางครั้งใช้คำศัพท์แบบดั้งเดิม มรดกยังถูกจัดประเภทเพิ่มเติมเป็น เฉพาะเจาะจง ทั่วไป สาธิต การเงินหรือคงเหลือ — ผู้รับมรดกที่เหลือรับสิ่งที่เหลืออยู่หลังจากมรดกอื่นๆ ทั้งหมด และชำระหนี้ ภาษี และค่าใช้จ่ายทั้งหมดแล้ว การจัดหมวดหมู่จะกำหนดว่าของขวัญ ไม่ผ่านการยอมรับ หรือไม่ ต้องเสียภาษีมรดกเอง และ จะลดลงตามลำดับใด** หากอสังหาริมทรัพย์ล้มละลาย บทที่ 3 ทำงานผ่านการจำแนกประเภทนี้โดยละเอียด ตารางที่ 1.2 เป็นข้อมูลอ้างอิงโดยย่อ

{"headers": ["ระยะเวลา", "ความหมาย", "สิ่งสำคัญ"], "แถว": [["อสังหาริมทรัพย์", "ทรัพย์สินทั้งหมดที่เป็นกรรมสิทธิ์โดยได้รับประโยชน์เมื่อเสียชีวิต หนี้หัก และค่าใช้จ่ายงานศพ", "บทที่ 4, 7, 9"], ["ทรัพย์สินคงเหลือ / ทรัพย์สินคงเหลือ", "สิ่งที่เหลืออยู่หลังจากชำระหนี้ ค่าใช้จ่าย ภาษี และมรดกเฉพาะและตัวเงินทั้งหมดแล้ว", "บทต่างๆ 3, 5, 8"], ["มรดกเฉพาะ", "ของขวัญที่เป็นจำนวนเงินคงที่ ไม่ได้รับชำระตามสัดส่วนหากทรัพย์สินไม่เพียงพอ", "บทที่ 3 3, 8"], ["ของขวัญคงเหลือ", "ของขวัญที่เหลืออยู่หลังจากของขวัญและหนี้สินอื่น ๆ ทั้งหมด รับภาระ IHT คงเหลือตามค่าเริ่มต้น", "บทที่ 3, 9"], ["มูลค่าภาคทัณฑ์", "มูลค่าตลาดเปิด ณ วันที่เสียชีวิต สร้างต้นทุนพื้นฐานสำหรับ CGT ภายใต้ s.62 TCGA 1992", ["ยินยอม", "การกระทำอย่างเป็นทางการโดยที่ PRs มอบทรัพย์สินอสังหาริมทรัพย์เฉพาะเจาะจงในผู้รับผลประโยชน์ที่มีสิทธิ์ได้รับ", "s.36 AEA 1925; บทที่ 8"], ["การจัดสรร", "อำนาจของ PRs ในการโอนสินทรัพย์อสังหาริมทรัพย์ไปยังผู้รับผลประโยชน์ในหรือต่อความพึงพอใจของมรดกทางการเงินหรือมรดกทั่วไป", "s.41 AEA 1925; บทที่ 8"]]}

1.4.3 ชีวิตและความตายของพินัยกรรม

พินัยกรรมอาจเสริมด้วย codicil ซึ่งเป็นเอกสารอย่างเป็นทางการที่แก้ไขพินัยกรรมที่มีอยู่ ประมวลกฎหมายจะต้องปฏิบัติตามแบบแผนของ มาตรา 9 พินัยกรรม พรบ. 1837 และเมื่อดำเนินการอย่างถูกต้อง เผยแพร่ซ้ำ พินัยกรรม ณ วันที่จัดทำประมวลเพื่อวัตถุประสงค์ส่วนใหญ่ พินัยกรรมอาจยุติการมีผลโดย การเพิกถอน: โดยชัดแจ้งโดยพินัยกรรมในภายหลังหรือข้อตกลงร่วมกัน โดยนัยโดยพินัยกรรมที่ไม่สอดคล้องกันในภายหลัง โดย การทำลายโดยมีเจตนาที่จะเพิกถอน (มาตรา 20 พินัยกรรมพระราชบัญญัติ 1837) หรือโดยอัตโนมัติโดย การแต่งงานหรือห้างหุ้นส่วนทางแพ่งในภายหลังของผู้ทำพินัยกรรม (มาตรา 18 และ 18B) อีกสองเหตุการณ์อาจทำให้ของขวัญชิ้นใดชิ้นหนึ่งล้มเหลวโดยไม่เพิกถอนพินัยกรรมโดยรวม: การยอมจำนน ซึ่งของขวัญชิ้นใดชิ้นหนึ่งล้มเหลวเนื่องจากเนื้อหาไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมรดกเมื่อเสียชีวิตอีกต่อไป (เช่น เนื่องจากถูกขายหรือยกให้) และ การสิ้นสุด เมื่อของขวัญล้มเหลวเนื่องจากผู้รับผลประโยชน์ที่ระบุชื่ออยู่ก่อนผู้ทำพินัยกรรม การพ้นกำหนดถูกยกเลิกโดย มาตรา 33 ของพระราชบัญญัติพินัยกรรมปี 1837 โดยที่ของกำนัลจะเป็นของผู้ทำพินัยกรรม และผู้รับผลประโยชน์ที่เสียชีวิตจะออกจากฉบับที่รอดชีวิตจากผู้ทำพินัยกรรม ซึ่งในกรณีนี้ส่วนแบ่งของผู้รับผลประโยชน์ที่เสียชีวิตจะผ่าน ต่อกวน ไปยังฉบับของพวกเขา ทั้งหมดนี้ได้รับการพัฒนาในบทที่ 3

5. บทบาทของทนายความในสามระยะ

วิธีที่ทนายความเพิ่มมูลค่าจะแตกต่างกันอย่างมากระหว่างสามขั้นตอน และผู้ตรวจสอบ FLK2 จะทดสอบความรู้เกี่ยวกับบทบาทของทนายความใน แต่ละขั้นตอนแยกกัน

ใน ระยะที่ 1 (การวางแผนโดยเจตนา) ทนายความจะรับคำแนะนำแบบเห็นหน้ากันหรือทางวิดีโอ พวกเขาต้องพอใจตนเองว่าลูกค้ามี ความสามารถในพินัยกรรม และ ไม่กระทำการภายใต้การข่มขู่หรืออิทธิพลเกินสมควร; พวกเขาจะต้องเก็บ บันทึกการเข้าร่วม อย่างระมัดระวัง พวกเขาต้องใช้ กฎทองของสมาคมกฎหมาย และนำหลักฐานทางการแพทย์ที่เป็นอิสระเมื่อใดก็ตามที่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับความสามารถของลูกค้า (Kenward v Adams (1975); Key v Key [2010]) จากนั้นพวกเขาจะต้องร่างพินัยกรรมที่สะท้อนความปรารถนาของลูกค้าอย่างถูกต้อง ให้คำแนะนำในการวางแผน IHT และจัดเตรียมการดำเนินการที่เหมาะสมภายใต้ มาตรา 9 ของพระราชบัญญัติพินัยกรรม 1837 หากลูกค้าต้องการมอบของขวัญให้กับทนายความเป็นการส่วนตัว หรือให้กับครอบครัวหรือบริษัทของทนายความ ทนายความจะต้องปฏิบัติตาม กฎข้อขัดแย้งในบทที่ 12 ก่อนที่จะดำเนินการใดๆ เพิ่มเติม

ใน ระยะที่ 2 (การสมัครขอรับทุน) โดยปกติทนายความจะทำหน้าที่เพื่อ ประชาสัมพันธ์ ไม่ใช่ผู้รับผลประโยชน์ ลูกค้าของพวกเขาจึงเป็นบุคคลที่มีสิทธิ์สมัคร: ผู้ดำเนินการภายใต้ กฎ NCPR 20 หากมีพินัยกรรม หรือผู้มีสิทธิ์ในการพิจารณาคดีภายใต้ กฎ NCPR 22 หากไม่มี ทนายความรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับทรัพย์สินและหนี้สินของอสังหาริมทรัพย์ ประเมินมูลค่า ณ วันที่เสียชีวิต กรอกและยื่นเอกสาร IHT400 (หรือกำหนดว่าอสังหาริมทรัพย์นั้นเป็น อสังหาริมทรัพย์ที่ได้รับการยกเว้น ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องส่งคืน IHT) จัดเตรียมการชำระเงินเริ่มแรกของ IHT ใดๆ ที่ครบกำหนด และส่งใบสมัครขอรับทุนผ่าน MyHMCTS ซึ่งสนับสนุนโดย คำแถลงความจริง

ใน ระยะที่ 3 (การบริหาร) โดยปกติทนายความจะยังคงทำหน้าที่ประชาสัมพันธ์ต่อไป พวกเขาให้คำแนะนำเกี่ยวกับการเก็บรวบรวมสินทรัพย์ การชำระหนี้ตามคำสั่งตามกฎหมาย การจัดการมรดกเฉพาะและทางการเงิน ตำแหน่งทางภาษีในระหว่างระยะเวลาการบริหาร รูปแบบและเนื้อหาของ บัญชีอสังหาริมทรัพย์ การโอนทรัพย์สินที่เหลือไปยังผู้รับผลประโยชน์คงเหลือ และการคุ้มครองส่วนบุคคลของ PR ภายใต้ มาตรา 27 ของพระราชบัญญัติผู้ดูแลผลประโยชน์ปี 1925 หากมีการเรียกร้องภายใต้ I(PFD)A 1975 ทนายความจะให้คำแนะนำว่าจะโต้แย้งหรือยุติคดี ในตอนท้ายของการบริหารงาน ทนายความจะส่งมอบบัญชีอสังหาริมทรัพย์ และในกรณีที่ทรัพย์สินยังคงอยู่ในความไว้วางใจอย่างต่อเนื่อง การเปลี่ยนจากการทำหน้าที่สำหรับ PR ไปสู่การทำหน้าที่แทนผู้ดูแลผลประโยชน์

6. การประเมิน SQE1 FLK2

SQE1 ประกอบด้วย การประเมินแบบปรนัยสองรายการ: FLK1 (ความรู้ด้านกฎหมาย 1) และ FLK2 (ความรู้ด้านกฎหมาย 2) การประเมินแต่ละครั้งประกอบด้วย คำถามที่มีคำตอบดีที่สุดเพียงข้อเดียว 180 ข้อ แบ่งออกเป็น 2 ช่วงๆ ละ 90 คำถาม แต่ละคำถามใช้เวลา 2 ชั่วโมง 33 นาที (รวมเวลาการประเมินห้าชั่วโมงและหกนาที) การประเมิน FLK2 ครอบคลุม กฎหมายและแนวปฏิบัติด้านทรัพย์สิน พินัยกรรมและการบริหารมรดก บัญชีทนายความ กฎหมายที่ดิน ทรัสต์ และความรับผิดทางอาญา และกฎหมายและแนวปฏิบัติทางอาญา

จากคำถาม 180 ข้อใน FLK2 ประมาณ 18 ถึง 24 คาดว่าจะอยู่ในหลักสูตร Wills and Estates ในการประชุมครั้งใดก็ตาม ในจำนวนดังกล่าว ข้อกำหนด SRA ระบุว่าประมาณ หนึ่งในสาม จะเกี่ยวข้องกับ ภาษีมรดก (บทที่ 9 และ 10 ของหนังสือเล่มนี้) ดังนั้นการลงทุนครั้งเดียวที่ใหญ่ที่สุดของเวลาในการแก้ไขของคุณควรอยู่ในสองบทนั้น คำถามที่เหลือจะกระจายไปตามความถูกต้องและการดำเนินการ (บทที่ 2) การตีความและความล้มเหลวของของขวัญ (บทที่ 3) ตัวแทนส่วนบุคคล (บทที่ 4) ความลามก (บทที่ 5 และ 6) เงินช่วยเหลือและการบริหาร (บทที่ 7 และ 8) และความประพฤติ (บทที่ 12)

1.6.1 รูปแบบคำตอบเดียวที่ดีที่สุด

ทุกคำถามนำเสนอ สถานการณ์ข้อเท็จจริง (โดยปกติจะเป็นข้อความสามถึงสิบบรรทัด) บางครั้งตามด้วยเอกสารเพิ่มเติม เช่น ข้อความที่ดึงมาจากพินัยกรรม จดหมาย หรือตัวเลข IHT แล้วถามว่า 'ข้อใดต่อไปนี้…' ห้าตัวเลือก A ถึง E ตามมา หนึ่งในห้า นั้นเป็นคำตอบเดียวที่ดีที่สุด คนอื่นๆ อาจผิดเพราะพวกเขาใช้กฎที่ผิด พูดกฎผิด ใช้กฎกับข้อเท็จจริงในทางที่ผิด อธิบายแนวทางปฏิบัติที่ได้รับอนุญาตซึ่ง ไม่ใช่แนวทางที่ดีที่สุด ในสถานการณ์นั้น หรือเพียงแค่คิดค้นข้อเสนอทางกฎหมาย

ไม่มีเครื่องหมายลบ. คุณควรตอบ ทุกคำถาม หากคุณไม่แน่ใจระหว่างสองตัวเลือก ให้เลือกหนึ่งตัวเลือก การเว้นว่างคำถามไว้จะแย่กว่าโอกาส 50% ในการเลือกคำตอบที่ถูกต้อง หากคุณติดขัดจริงๆ ดำเนินการต่อไปและตั้งค่าสถานะ คำถามนั้น คุณสามารถกลับมาที่ส่วนท้ายของกระดาษได้

ห้าตัวเลือกไม่เคยโง่อย่างเห็นได้ชัด คำตอบที่ผิดได้รับการออกแบบเพื่อให้รางวัล การอ่านอย่างระมัดระวัง: กับดักทั่วไปคือตัวเลือกที่ระบุข้อเสนอทางกฎหมายที่ถูกต้อง ซึ่ง ตามข้อเท็จจริงที่ให้มานั้นใช้ไม่ได้ อีกทางเลือกหนึ่งคือตัวเลือกที่ใช้กฎที่ถูกต้อง แต่ ระบุผิดด้วยคำเดียว — เช่น 'ภายในหกเดือนนับจากการเสียชีวิต' เมื่อกำหนดเวลาตามกฎหมายคือ หกเดือนนับจากวันที่มอบตัวเป็นตัวแทน ไม่ใช่จากการเสียชีวิต อ่านก้านอย่างระมัดระวังและอ่านทุกคำของทุกตัวเลือก 'ตามข้อเท็จจริงที่ให้' เป็นวลีที่เกี่ยวข้อง ไม่ใช่ 'ในหลักการ' หรือ 'ในกรณีส่วนใหญ่'

1.6.2 สิ่งที่ผู้ตรวจสอบของ FLK2 ทดสอบในพินัยกรรม

คำถามที่เกิดซ้ำห้าประเภทจะปรากฏในส่วนพินัยกรรมของ FLK2 ประการแรก คำถามเกี่ยวกับความถูกต้อง: เอกสารถือเป็นพินัยกรรมที่ถูกต้องหรือไม่ เมื่อคำนึงถึงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการบังคับคดี ความสามารถของผู้ทำพินัยกรรม หรือเหตุการณ์ที่ตามมา เช่น การแต่งงาน การหย่าร้าง การทำลายล้าง หรือการเปลี่ยนแปลง การทดสอบเหล่านี้บทที่ 2 คำถามที่สอง เกี่ยวกับความล้มเหลวในการให้ของขวัญ: ของกำนัลบางอย่างในพินัยกรรมจะมีผลหรือไม่หรือล้มเหลวเนื่องจาก การหมดอายุ การยอมรับ การปฏิเสธความรับผิดชอบ กฎของพยาน-ผู้รับผลประโยชน์ หรือผลของการหย่าร้าง มาตรา 33 พินัยกรรมพระราชบัญญัติ 1837 บันทึกของขวัญสำหรับปัญหาของผู้รับผลประโยชน์หรือไม่? การทดสอบเหล่านี้บทที่ 3 คำถามที่สาม เรื่องการแจกจ่ายต่อการพิจารณาคดี: ใครรับมรดกภายใต้ มาตรา 46 AEA 1925 โดยใช้ มรดกตามกฎหมาย 322,000 ปอนด์ ข้อกำหนด การรอดชีวิต 28 วัน และ ความไว้วางใจตามกฎหมาย การทดสอบเหล่านี้บทที่ 5

คำถามที่สี่ เรื่องทุนและการบริหาร: ใครบ้างที่สามารถสมัครขอรับทุนได้ ต้องการทุนประเภทใด และ PR มีอำนาจและหน้าที่อะไรบ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนที่เกี่ยวข้องกับ การคุ้มครอง PR ต่อการเรียกร้องที่ไม่ทราบสาเหตุ และขอบเขตของการเรียกร้องภายใต้ I(PFD)A 1975 การทดสอบบทที่ 4, 7 และ 8 เหล่านี้ คำถามที่ห้าในการคำนวณ IHT: ใช้ช่วงอัตราศูนย์ ช่วงอัตราที่อยู่อาศัยไม่มี การลดหย่อน สำหรับการโอนที่อาจได้รับการยกเว้นที่ล้มเหลว อัตราการกุศล การบรรเทาทุกข์ด้านธุรกิจและทรัพย์สินทางการเกษตร (โดยคำนึงถึง ค่าเผื่อรวม 2.5 ล้านปอนด์ตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน 2026) และกฎภาระและเหตุการณ์ตามข้อเท็จจริงของสถานการณ์การทำงาน การทดสอบบทที่ 9 และ 10 เหล่านี้เป็น บล็อกที่ใหญ่ที่สุดบล็อกเดียว ของคำถามพินัยกรรม

7. วิธีใช้หนังสือเล่มนี้

แต่ละบทที่ 2 ถึง 12 มีโครงสร้าง ในลักษณะเดียวกัน กล่อง คำแนะนำในการประเมิน SQE ที่จุดเริ่มต้นจะระบุว่าผู้ตรวจสอบ FLK2 มีแนวโน้มที่จะทดสอบหัวข้อใดมากที่สุด ส่วน บทนำ สั้นๆ จะแสดงตัวอย่างบทและยึดไว้ในกรอบงานสามเฟสจาก 1.2 ส่วนสำคัญที่มีหมายเลขกำกับแล้วจึงกำหนดกฎหมาย โดยมีการอ้างอิงตามกฎหมายฉบับเต็มและการอ้างอิงกรณีต่างๆ กฎที่สำคัญทุกข้อจะมี ตัวอย่างที่ได้ผล ที่ใช้กฎกับชุดข้อเท็จจริงที่เป็นรูปธรรม กล่องคำบรรยายแบบอินไลน์ — คำศัพท์สำคัญ เคล็ดลับการสอบ SQE ตัวอย่าง คำเตือน และ (หากมี) การปฏิรูปในอนาคต — ดึงความสนใจไปยังจุดที่นักเรียนมักเข้าใจผิดบ่อยที่สุด

ในตอนท้ายของแต่ละบท คุณจะพบกับตาราง หมายเหตุสำคัญ ที่สรุปกฎหลัก แนวคิด และอำนาจหน้าที่สำหรับการแก้ไขในขั้นตอนสุดท้าย ส่วน หมายเหตุการแก้ไข พร้อมคำถามถามตอบแบบกว้างๆ ห้าข้อ และ คำถามแนวปฏิบัติที่ดีที่สุดรูปแบบ SQE1 ห้าข้อ พร้อมด้วยคำตอบแบบเต็มซึ่งอธิบายว่าเหตุใดแต่ละตัวเลือกจึงถูกหรือผิด คำถามฝึกหัดหลายข้อได้รับการดัดแปลงมาจากเอกสารตัวอย่างที่ตีพิมพ์ของ SRA

8. หมายเหตุสำคัญ (สรุปบท)

ตารางสรุปต่อไปนี้จะรวบรวมกฎหลัก แนวคิด และอำนาจหน้าที่ที่ตรวจสอบในบทนี้ ถือเป็น รายการตรวจสอบการแก้ไข — คุณควรจะสามารถอธิบายแต่ละแถวจากหน่วยความจำได้

{"headers": ["รายการสำคัญ", "แนวคิด", "กรณี / การอ้างอิง"], "แถว": [["การฝึกปฏิบัติสามขั้นตอน", "คำสั่งพินัยกรรมและมรดกทุกประการตกอยู่ในหนึ่งในสามขั้นตอน: การวางแผนพินัยกรรมในช่วงชีวิตของลูกค้า; การได้รับการอนุญาตเป็นตัวแทนหลังการเสียชีวิต; และการบริหารมรดก ระบุขั้นตอนก่อนที่จะใช้กฎ", "บทที่ 2–12"], [" Testate v พินัยกรรม", "บุคคลหนึ่งพินัยกรรมตายถ้าพวกเขาทิ้งพินัยกรรมที่ถูกต้องซึ่งจำหน่ายทรัพย์สินของตน; อย่างอื่นทำพินัยกรรม (ทั้งหมดหรือบางส่วน) กฎการแจกจ่ายแตกต่างอย่างมาก", "พระราชบัญญัติพินัยกรรม 1837; s.46 AEA 1925"], ["ผู้บริหาร v ผู้ดูแลระบบ", "ผู้บริหารได้รับการแต่งตั้งในพินัยกรรมและได้รับอำนาจจากพินัยกรรม; เรียกว่าตัวแทนส่วนบุคคล (PRs)", "NCPR rr.20, 22"], ["การมอบอำนาจในการเป็นตัวแทน", "เอกสารทะเบียนภาคทัณฑ์ที่มอบอำนาจให้กับ PRs", ["กฎเกณฑ์หลัก", "พระราชบัญญัติพินัยกรรมปี 1837 (ความถูกต้องและการตีความ); พระราชบัญญัติการบริหารมรดกปี 1925 (อำนาจในการพิจารณาคดีและอำนาจในการประชาสัมพันธ์); พระราชบัญญัติภาษีมรดกปี 1984 (ภาษี); พระราชบัญญัติมรดก (ข้อกำหนดสำหรับครอบครัวและผู้อยู่ในความอุปการะ) ปี 1975 (ข้อกำหนดเกี่ยวกับครอบครัว)", "WA 1837; AEA 1925; IHTA 1984; I(PFD)A 1975"], ["ITPA 2014", "ปรับปรุงการกระจายความรู้ทางสติปัญญาใน s.46 AEA 1925 (ยกเลิกผลประโยชน์ในชีวิตตามกฎหมายของคู่สมรสที่ยังมีชีวิตอยู่) และมาตรา 31 และ 32 Trustee Act 1925 (รายได้เต็มจำนวนและความก้าวหน้าเต็มจำนวน)", "ITPA 2014"], ["ตัวเลขพาดหัว IHT (2025/26)", "NRB 325,000 ปอนด์ RNRB 175,000 ปอนด์ อัตราการเสียชีวิต 40% (อัตราการกุศล 36% โดยที่ทรัพย์สินสุทธิอย่างน้อย 10% ส่งผ่านไปยังการกุศล) อัตราการคิดค่าธรรมเนียมตลอดชีวิต 20% ทั้งสองวงถูกระงับจนถึงวันที่ 5 เมษายน 2026 "ตั้งแต่ 6 เมษายน 2026 (มีผลบังคับใช้): รวมเงินเผื่อ 2.5 ล้านปอนด์สำหรับ BPR/APR 100% เงินช่วยเหลือส่วนเกินที่สามารถโอนได้ระหว่างคู่สมรส AIM/หุ้นที่ไม่อยู่ในรายการเป็น 50% BPR ตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน 2027: ผลประโยชน์การเสียชีวิตที่ไม่ได้ใช้ส่วนใหญ่จะถูกนำเข้าสู่อสังหาริมทรัพย์ IHT (ประกาศแล้ว ยังไม่มีผลบังคับใช้)", "พระราชบัญญัติการเงินปี 2026; บทที่ 9"], ["รูปแบบการประเมิน FLK2, "คำถามที่ตอบดีที่สุดเพียงข้อเดียว 180 ข้อในหกวิชา FLK2; ห้าตัวเลือก A–E; หนึ่งคำตอบที่ถูกต้อง; ไม่มีเครื่องหมายติดลบ คำถาม Wills ประมาณ 18–24 ข้อต่อการนั่ง โดย IHT เป็นบล็อกเดียวที่ใหญ่ที่สุด", "ข้อกำหนด SRA FLK2"], ["จรรยาบรรณของ SRA ปี 2019", "กรอบการทำงานระดับมืออาชีพในการบริหารอสังหาริมทรัพย์ ย่อหน้า 1.2, 6.1, 6.2 และ 6.3 เป็นกุญแจสำคัญ ย่อหน้าที่มีการมอบของขวัญให้กับทนายความเป็นการส่วนตัว", "รหัส SRA 2019; บทที่ 12"]]}

9. หมายเหตุการแก้ไข

ทำงานผ่านพร้อมท์การแก้ไขที่เน้นแต่ละข้อต่อไปนี้ พยายามตอบ จากหน่วยความจำ ก่อน — หมายเหตุด้านล่างจะให้คำตอบแก่โมเดล และอธิบายว่าทำไมประเด็นนี้จึงสำคัญสำหรับ SQE1 FLK2

10. แบบฝึกหัด MCQ — คำถามสไตล์ SQE ห้าข้อ

ทดสอบความเข้าใจของคุณด้วยคำถาม คำตอบเดียวที่ดีที่สุด สไตล์ SQE1 ต่อไปนี้ คำถามแต่ละข้อมีห้าตัวเลือก และมีเพียงตัวเลือกเดียวเท่านั้นที่ถูก ลองตอบคำถามแต่ละข้อ ปิดสมุด จดคำตอบของคุณ จากนั้นพลิกไปที่คีย์คำตอบ ปุ่มคำตอบจะอธิบาย เหตุใดแต่ละตัวเลือกจึงถูกหรือผิด — อ่านคำอธิบายทั้งหมดให้ครบถ้วน

ก. การมอบอำนาจเป็นเอกสารที่สร้างอำนาจให้ตัวแทนส่วนบุคคลในการบริหารมรดกในทุกกรณี และไม่มีบุคคลใดมีอำนาจดำเนินการใด ๆ ในการบริหารงานก่อนที่จะออกเงินช่วยเหลือ

B. การอนุญาตเป็นตัวแทนคือคำสั่งของ HM Courts and Tribunals Service ที่ให้อำนาจแก่ตัวแทนส่วนบุคคลในการจัดการมรดก ผู้ดำเนินการได้รับอำนาจจากพินัยกรรมเอง และอาจดำเนินการตามขั้นตอนที่จำกัดก่อนการออกทุน ในขณะที่ผู้ดูแลระบบได้รับอำนาจจากทุนเพียงอย่างเดียว

C. การมอบอำนาจเป็นเอกสารอย่างเป็นทางการที่สำนักทะเบียนภาคทัณฑ์โอนกรรมสิทธิ์ให้กับทรัพย์สินอสังหาริมทรัพย์แต่ละรายการเป็นชื่อของผู้รับผลประโยชน์คงเหลือ

ง. จำเป็นต้องให้การเป็นตัวแทนในอสังหาริมทรัพย์ทุกแห่งก่อนที่ธนาคาร สมาคมก่อสร้าง หรือสถาบันอื่น ๆ จะสามารถออกเงินทุนใด ๆ ในนามของผู้เสียชีวิต โดยไม่คำนึงถึงขนาดของอสังหาริมทรัพย์

จ. การเป็นตัวแทนคือเอกสารที่ผู้รับผลประโยชน์จากอสังหาริมทรัพย์ได้รับผลประโยชน์ในทรัพย์สินเฉพาะของอสังหาริมทรัพย์ จนกว่าผู้ได้รับทุนจะออกทุนก็ไม่มีดอกเบี้ยเลย

ก. ระยะที่ 1 คือการรวบรวมทรัพย์สินของอสังหาริมทรัพย์ ระยะที่ 2 คือการชำระหนี้และภาษีมรดก ระยะที่ 3 เป็นการแจกจ่ายสารตกค้างให้กับผู้รับผลประโยชน์

B. ระยะที่ 1 กำลังได้รับทุนภาคทัณฑ์ ระยะที่ 2 รวบรวมทรัพย์สินและชำระหนี้ ระยะที่ 3 กำลังกระจายที่ดิน

C. ระยะที่ 1 กำลังรับคำสั่งและร่างพินัยกรรมตลอดช่วงชีวิตของลูกค้า ระยะที่ 2 จะได้รับมอบอำนาจให้เป็นตัวแทนภายหลังการเสียชีวิต ระยะที่ 3 คือการบริหารอสังหาริมทรัพย์ (รวบรวมทรัพย์สิน การชำระหนี้และภาษี และการกระจาย)

ง. ระยะที่ 1 คือการวางแผนภาษีตลอดชีพของลูกค้า ระยะที่ 2 คือการประเมินมูลค่าอสังหาริมทรัพย์เพื่อวัตถุประสงค์ของ IHT ระยะที่ 3 คือการยื่นบัญชี IHT

จ. ระยะที่ 1 คือการจัดทำพินัยกรรม ระยะที่ 2 คือการบริหารมรดก ระยะที่ 3 คือการสร้างความไว้วางใจอย่างต่อเนื่องสำหรับผู้รับผลประโยชน์รายย่อย

A. กฎที่ว่าการแต่งงานในภายหลังจะเพิกถอนพินัยกรรมก่อนหน้านี้นั้นมีระบุไว้ในมาตรา 18 ของพระราชบัญญัติพินัยกรรมปี 1837

B. กฎที่ว่าการแต่งงานในภายหลังจะเพิกถอนพินัยกรรมก่อนหน้านี้นั้นมีระบุไว้ในมาตรา 46 ของพระราชบัญญัติการบริหารมรดกปี 1925

C. กฎที่ว่าการแต่งงานในภายหลังจะเพิกถอนพินัยกรรมก่อนหน้านี้ได้กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติภาษีมรดกปี 1984

ง. กฎที่ว่าการแต่งงานในภายหลังจะเพิกถอนพินัยกรรมก่อนหน้านี้นั้นมีระบุไว้ในมาตรา 27 ของพระราชบัญญัติผู้ดูแลผลประโยชน์ปี 1925

E. กฎที่ว่าการแต่งงานในภายหลังจะเพิกถอนพินัยกรรมก่อนหน้านี้ได้กำหนดไว้ในกฎภาคทัณฑ์ที่ไม่โต้แย้งปี 1987

ก. พระราชบัญญัติพินัยกรรม พ.ศ. 2380

B. พระราชบัญญัติการบริหารมรดก พ.ศ. 2468

C. พระราชบัญญัติภาษีมรดก พ.ศ. 2527

D. พระราชบัญญัติการรับมรดก (ข้อกำหนดสำหรับครอบครัวและผู้อยู่ในอุปการะ) ปี 1975

E. พระราชบัญญัติผู้ดูแลผลประโยชน์ปี 2000

ก. ลูกค้าของทนายความในระยะที่ 3 คือผู้รับผลประโยชน์คงเหลือของอสังหาริมทรัพย์

B. ลูกความของทนายความในระยะที่ 3 เป็นตัวแทนส่วนบุคคล ผู้รับผลประโยชน์ไม่ใช่ลูกค้า

C. ลูกค้าของทนายความในระยะที่ 3 คือใครก็ตามที่มีผลประโยชน์ทางการเงินที่ใหญ่ที่สุดในอสังหาริมทรัพย์ ไม่ว่าจะเป็นประชาสัมพันธ์หรือผู้รับผลประโยชน์

D. ลูกค้าของทนายความในระยะที่ 3 คือสำนักทะเบียนภาคทัณฑ์ เนื่องจากทนายความต้องรับผิดชอบต่อสำนักทะเบียนในการบริหารงานของทุน

E. ลูกความของทนายความในระยะที่ 3 คือผู้เสียชีวิต เนื่องจากหน้าที่ในการรักษาความลับต่อลูกความที่เสียชีวิตยังคงดำเนินต่อไปหลังการเสียชีวิต และต้องใช้ผ่านทนายความมากกว่าผ่าน PR