1. Sistem Perundangan Bahasa Inggeris — Soalan Amalan
Soalan 1
Mahkamah Agung UK sedang mendengar rayuan yang membangkitkan perkara yang betul-betul diputuskan oleh Dewan Pertuanan (kemudian mahkamah rayuan terakhir) dalam keputusan yang dilaporkan dari 1905. Hakim Mahkamah Agung semasa menganggap bahawa keputusan 1905 mungkin telah disalah alasan dan kini menghasilkan keputusan yang tidak adil. Manakah antara berikut dengan betul menerangkan kedudukan Mahkamah Agung berhubung keputusan Dewan Pertuanan yang terdahulu itu?
Mahkamah Agung terikat dengan ketat oleh keputusan Dewan Pertuanan 1905 dan tidak boleh meninggalkannya.
Mahkamah Agung boleh bertolak daripada keputusan awal di mana ia kelihatan betul untuk berbuat demikian.
Mahkamah Agung terikat dengan keputusannya sendiri sahaja, dan bukan oleh bekas Dewan Pertuanan.
Mahkamah Agung mesti merujuk perkara itu kepada Parlimen dan bukannya mengubah undang-undang itu sendiri.
Mahkamah Agung boleh meninggalkan keputusan hanya dengan persetujuan Mahkamah Rayuan.
Mahkamah Agung terikat dengan ketat oleh keputusan Dewan Pertuanan 1905 dan tidak boleh meninggalkannya.
Mahkamah Agung boleh bertolak daripada keputusan awal di mana ia kelihatan betul untuk berbuat demikian.
Mahkamah Agung terikat dengan keputusannya sendiri sahaja, dan bukan oleh bekas Dewan Pertuanan.
Mahkamah Agung mesti merujuk perkara itu kepada Parlimen dan bukannya mengubah undang-undang itu sendiri.
Mahkamah Agung boleh meninggalkan keputusan hanya dengan persetujuan Mahkamah Rayuan.
A. Mahkamah Agung terikat dengan ketat oleh keputusan Dewan Pertuanan 1905 dan tidak boleh meninggalkannya.
B. Mahkamah Agung boleh bertolak daripada keputusan awal di mana ia kelihatan betul untuk berbuat demikian.
C. Mahkamah Agung terikat dengan keputusannya sendiri sahaja, dan bukan oleh bekas Dewan Pertuanan.
D. Mahkamah Agung mesti merujuk perkara itu kepada Parlimen dan bukannya mengubah undang-undang itu sendiri.
E. Mahkamah Agung boleh meninggalkan keputusan hanya dengan persetujuan Mahkamah Rayuan.
Answer & explanation
Jawapan: B.
Betul: B. Mahkamah Agung mewarisi kebebasan yang ditetapkan oleh Dewan Pertuanan dalam Pernyataan Amalan (Judicial Precedent) [1966] 1 WLR 1234, di mana mahkamah muktamad boleh menyimpang daripada keputusannya sendiri sebelum ini 'apabila nampaknya betul untuk berbuat demikian'. Kuasa ini terpakai sama rata pada keputusan Dewan Pertuanan terdahulu dan digunakan dengan berhati-hati untuk mengekalkan kepastian. A adalah salah: mahkamah akhir tidak terikat sepenuhnya dengan keputusan awalnya berikutan Pernyataan Amalan 1966. C adalah salah: Mahkamah Agung menganggap keputusan bekas Dewan Pertuanan seolah-olah keputusan itu miliknya sendiri, jadi mereka tidak hanya diabaikan; ia boleh berlepas dari mereka. D salah: mahkamah boleh mengubah undang-undang biasa itu sendiri melalui doktrin preseden dan tidak perlu merujuk perkara itu kepada Parlimen. E adalah salah: bertolak daripada duluan adalah perkara untuk Mahkamah Agung sahaja dan tidak memerlukan persetujuan daripada Mahkamah Rayuan, yang dalam apa jua keadaan terikat oleh Mahkamah Agung.
Betul: B. Mahkamah Agung mewarisi kebebasan yang ditetapkan oleh Dewan Pertuanan dalam Pernyataan Amalan (Judicial Precedent) [1966] 1 WLR 1234, di mana mahkamah muktamad boleh menyimpang daripada keputusannya sendiri sebelum ini 'apabila nampaknya betul untuk berbuat demikian'. Kuasa ini terpakai sama rata pada keputusan Dewan Pertuanan terdahulu dan digunakan dengan berhati-hati untuk mengekalkan kepastian. A adalah salah: mahkamah akhir tidak terikat sepenuhnya dengan keputusan awalnya berikutan Pernyataan Amalan 1966. C adalah salah: Mahkamah Agung menganggap keputusan bekas Dewan Pertuanan seolah-olah keputusan itu miliknya sendiri, jadi mereka tidak hanya diabaikan; ia boleh berlepas dari mereka. D salah: mahkamah boleh mengubah undang-undang biasa itu sendiri melalui doktrin preseden dan tidak perlu merujuk perkara itu kepada Parlimen. E adalah salah: bertolak daripada duluan adalah perkara untuk Mahkamah Agung sahaja dan tidak memerlukan persetujuan daripada Mahkamah Rayuan, yang dalam apa jua keadaan terikat oleh Mahkamah Agung.
Soalan 2
Satu titik undang-undang sampai ke Mahkamah Agung. Terdapat dua pihak berkuasa terdahulu yang berlawanan arah: satu ialah keputusan 1935 Dewan Pertuanan (Mahkamah Agung terdahulu sebagai mahkamah rayuan akhir UK), dan satu lagi ialah keputusan 1936 Jawatankuasa Kehakiman Majlis Privy. Pernyataan manakah yang paling tepat menerangkan kedudukan duluan yang mesti diterima pakai oleh Mahkamah Agung?
A. Mahkamah Agung terikat dengan keputusan Dewan Pertuanan 1935 dan tidak boleh meninggalkannya.
B. Mahkamah Agung terikat dengan keputusan Majlis Privy 1936 kerana ia adalah pihak berkuasa yang lebih baru.
C. Mahkamah Agung boleh mengikut keputusan 1935 yang terdahulu, boleh meninggalkannya, dan sebaliknya boleh menerima pakai alasan persuasif keputusan Majlis Privy 1936.
D. Mahkamah Agung hanya terikat dengan keputusan yang dibuat selepas Oktober 2009, apabila ia menggantikan Dewan Pertuanan.
E. Mahkamah Agung mesti sama ada mengikut keputusan 1935 atau merujuk konflik itu kepada Parlimen untuk diselesaikan.
Answer & explanation
Jawapan: C.
Pilihan C adalah betul. Mahkamah Agung mewarisi kebebasan House of Lords di bawah Pernyataan Amalan (Judicial Precedent) [1966] untuk meninggalkan keputusannya sendiri (dan pendahulunya) sebelum ini di mana ia kelihatan betul untuk berbuat demikian; oleh itu ia tidak terikat dengan ketat oleh keputusan Dewan Pertuanan 1935. Keputusan Majlis Privy tidak mengikat Mahkamah Agung tetapi membawa kuasa persuasif yang kuat, jadi Mahkamah boleh memilih untuk mengikut keputusan 1936 sebaliknya. Ketiga-tiga pilihan itu benar-benar terbuka kepadanya. Pilihan A adalah salah kerana Pernyataan Amalan 1966 menghapuskan pengikat diri yang ketat oleh Mahkamah. Pilihan B adalah salah kerana kemutakhiran tidak menjadikan keputusan Majlis Privy mengikat; ia tetap memujuk sahaja. Pilihan D adalah salah kerana kebebasan Mahkamah Agung meliputi pihak berkuasa House of Lords yang diputuskan sebelum Oktober 2009, yang dianggap sebagai miliknya. Pilihan E adalah salah kerana menyelesaikan duluan yang bercanggah adalah fungsi kehakiman; tiada prosedur untuk merujuk konflik ke Parlimen.
Pilihan C adalah betul. Mahkamah Agung mewarisi kebebasan House of Lords di bawah Pernyataan Amalan (Judicial Precedent) [1966] untuk meninggalkan keputusannya sendiri (dan pendahulunya) sebelum ini di mana ia kelihatan betul untuk berbuat demikian; oleh itu ia tidak terikat dengan ketat oleh keputusan Dewan Pertuanan 1935. Keputusan Majlis Privy tidak mengikat Mahkamah Agung tetapi membawa kuasa persuasif yang kuat, jadi Mahkamah boleh memilih untuk mengikut keputusan 1936 sebaliknya. Ketiga-tiga pilihan itu benar-benar terbuka kepadanya. Pilihan A adalah salah kerana Pernyataan Amalan 1966 menghapuskan pengikat diri yang ketat oleh Mahkamah. Pilihan B adalah salah kerana kemutakhiran tidak menjadikan keputusan Majlis Privy mengikat; ia tetap memujuk sahaja. Pilihan D adalah salah kerana kebebasan Mahkamah Agung meliputi pihak berkuasa House of Lords yang diputuskan sebelum Oktober 2009, yang dianggap sebagai miliknya. Pilihan E adalah salah kerana menyelesaikan duluan yang bercanggah adalah fungsi kehakiman; tiada prosedur untuk merujuk konflik ke Parlimen.
Soalan 3
Seorang peguamcara pelatih sedang menganalisis penghakiman Mahkamah Rayuan baru-baru ini untuk mengenal pasti perkara yang mengikat mahkamah rendah. Antara berikut, yang manakah menerangkan dengan betul nisbah keputusan sesuatu kes?
A. Penemuan fakta dalam kes itu, sebaik sahaja perkara yang tidak dipertikaikan dikeluarkan.
B. Sebarang bukti watak yang berkaitan dengan pihak yang menjadi sandaran mahkamah.
C. Komen yang dibuat oleh hakim mengenai situasi hipotesis yang tidak timbul berdasarkan fakta.
D. Penaakulan undang-undang yang penting kepada keputusan, yang membentuk elemen yang mengikat penghakiman.
E. Semua pemerhatian hakim dalam penghakiman, sama ada perlu atau tidak kepada keputusan.
Answer & explanation
Jawapan: D.
Nisbah decidendi ialah alasan undang-undang yang perlu untuk (dan menjadi asas kepada) keputusan mahkamah; ia adalah sebahagian daripada penghakiman yang mewujudkan preseden yang mengikat untuk mahkamah rendah di bawah doktrin stare decisis. Pilihan D adalah betul. Pilihan A dan B adalah salah: fakta (termasuk mana-mana watak atau bukti lain) bukanlah nisbah, yang melibatkan prinsip undang-undang yang digunakan untuk fakta tersebut. Pilihan C menerangkan diktum obiter: kenyataan mengenai perkara hipotetikal atau tidak penting adalah persuasif sahaja, tidak mengikat. Pilihan E adalah salah: bukan setiap pemerhatian adalah nisbah; kenyataan yang tidak perlu untuk keputusan adalah obiter.
Nisbah decidendi ialah alasan undang-undang yang perlu untuk (dan menjadi asas kepada) keputusan mahkamah; ia adalah sebahagian daripada penghakiman yang mewujudkan preseden yang mengikat untuk mahkamah rendah di bawah doktrin stare decisis. Pilihan D adalah betul. Pilihan A dan B adalah salah: fakta (termasuk mana-mana watak atau bukti lain) bukanlah nisbah, yang melibatkan prinsip undang-undang yang digunakan untuk fakta tersebut. Pilihan C menerangkan diktum obiter: kenyataan mengenai perkara hipotetikal atau tidak penting adalah persuasif sahaja, tidak mengikat. Pilihan E adalah salah: bukan setiap pemerhatian adalah nisbah; kenyataan yang tidak perlu untuk keputusan adalah obiter.
Soalan 4
Seorang hakim Mahkamah Daerah sedang memutuskan pertikaian kontrak dan mendapati bahawa satu-satunya pihak berkuasa yang berkaitan secara langsung ialah keputusan Mahkamah Rayuan (Bahagian Sivil). Hakim secara peribadi menganggap alasan Mahkamah Rayuan sebagai tidak meyakinkan dan berpendapat peraturan yang berbeza adalah lebih adil. Tiada pihak berkuasa Mahkamah Agung mengenai perkara itu. Bagaimanakah hakim mesti melayan keputusan Mahkamah Rayuan?
A. Hakim boleh menolak untuk mengikutinya kerana Mahkamah Daerah tidak terikat dengan pihak berkuasa rayuan.
B. Hakim boleh menolak untuk mengikutinya dengan syarat dia memberikan alasan yang menjelaskan mengapa dia tidak bersetuju.
C. Hakim terikat untuk mengikutinya di bawah doktrin preseden yang mengikat (stare decisis).
D. Hakim boleh menganggapnya sebagai persuasif semata-mata kerana ia adalah keputusan sivil dan bukannya jenayah.
E. Hakim mesti merujuk soalan kepada Mahkamah Agung sebelum dia boleh memutuskan kes itu.
Answer & explanation
Jawapan: C.
Di bawah doktrin stare decisis, mahkamah terikat dengan nisbah keputusan keputusan mahkamah di atas mereka dalam hierarki. Mahkamah Daerah terikat dengan keputusan Mahkamah Rayuan tanpa mengira sama ada hakim mendapati alasan itu meyakinkan, jadi pilihan C adalah betul. Pilihan A adalah salah kerana Mahkamah Daerah, sebagai mahkamah rendah, terikat dengan tegas oleh Mahkamah Rayuan. Pilihan B adalah salah kerana mahkamah rendah tidak boleh menolak untuk mengikuti kuasa rayuan yang mengikat hanya dengan memberikan alasan untuk tidak bersetuju; ia mungkin menyuarakan kritikan tetapi masih perlu menggunakan nisbah yang mengikat. Pilihan D adalah salah kerana perbezaan sivil/jenayah tidak menjejaskan sama ada keputusan Mahkamah Rayuan mengikat mahkamah rendah; kedua-dua bahagian mengikat mahkamah di bawah. Pilihan E adalah salah kerana tiada kuasa atau keperluan untuk Mahkamah Daerah 'merujuk' soalan duluan domestik kepada Mahkamah Agung; hanya rujukan tertentu (mis. dari segi sejarah kepada CJEU) beroperasi seperti itu, dan mekanisme itu tidak lagi terpakai selepas Brexit.
Di bawah doktrin stare decisis, mahkamah terikat dengan nisbah keputusan keputusan mahkamah di atas mereka dalam hierarki. Mahkamah Daerah terikat dengan keputusan Mahkamah Rayuan tanpa mengira sama ada hakim mendapati alasan itu meyakinkan, jadi pilihan C adalah betul. Pilihan A adalah salah kerana Mahkamah Daerah, sebagai mahkamah rendah, terikat dengan tegas oleh Mahkamah Rayuan. Pilihan B adalah salah kerana mahkamah rendah tidak boleh menolak untuk mengikuti kuasa rayuan yang mengikat hanya dengan memberikan alasan untuk tidak bersetuju; ia mungkin menyuarakan kritikan tetapi masih perlu menggunakan nisbah yang mengikat. Pilihan D adalah salah kerana perbezaan sivil/jenayah tidak menjejaskan sama ada keputusan Mahkamah Rayuan mengikat mahkamah rendah; kedua-dua bahagian mengikat mahkamah di bawah. Pilihan E adalah salah kerana tiada kuasa atau keperluan untuk Mahkamah Daerah 'merujuk' soalan duluan domestik kepada Mahkamah Agung; hanya rujukan tertentu (mis. dari segi sejarah kepada CJEU) beroperasi seperti itu, dan mekanisme itu tidak lagi terpakai selepas Brexit.
Soalan 5
Sesuatu statut memperuntukkan bahawa prosedur perubatan tertentu 'hendaklah dijalankan oleh pengamal perubatan berdaftar'. Kemajuan dalam teknik kemudiannya bermakna jururawat terlatih yang sesuai boleh melakukan sebahagian daripada prosedur dengan selamat di bawah arahan keseluruhan doktor, walaupun doktor tidak hadir secara fizikal sepanjang masa. Dalam litigasi sama ada penglibatan jururawat adalah sah, majoriti mahkamah berpendapat ia adalah sah, dengan alasan bahawa matlamat jelas Parlimen dalam meluluskan Akta adalah untuk memulihkan keadaan undang-undang yang tidak memuaskan dan berbahaya yang telah wujud sebelum Akta dan untuk menjadikan prosedur lebih selamat dan mudah diakses.
Peraturan tafsiran berkanun manakah yang digunakan oleh majoriti?
Peraturan tafsiran berkanun manakah yang digunakan oleh majoriti?
A. Peraturan emas.
B. Peraturan literal.
C. Peraturan kenakalan.
D. Peraturan generis ejudem.
E. Peraturan expressio unius.
Answer & explanation
Jawapan: C.
Majoriti melihat di sebalik perkataan literal kepada kecacatan atau 'kerosakan' dalam undang-undang terdahulu yang ingin diperbaiki oleh Parlimen, dan menafsirkan peruntukan itu untuk memajukan remedi itu. Ini ialah peraturan kenakalan (Kes Heydon), yang digambarkan oleh Kolej Kejururawatan Diraja v DHSS, jadi C adalah betul. Peraturan literal (B) akan memberikan perkataan yang jelas, makna biasa tanpa mengira hasil dan akan memihak kepada hasil yang bertentangan. Peraturan keemasan (A) menggunakan makna literal melainkan ia menghasilkan sesuatu yang tidak masuk akal, kemudian mengubahnya cukup untuk mengelakkan kemustahilan itu; alasan majoriti bersandarkan kepada tujuan Parlimen, bukan pengelakan yang tidak masuk akal. Peraturan ejusdem generis (D) menafsirkan perkataan umum berikutan senarai perkataan khusus sebagai terhad kepada kelas yang sama, yang tidak menjadi isu di sini. Peraturan expressio unius (E) bermaksud menyebut satu perkara secara tersirat mengecualikan yang lain, yang majoritinya tidak bergantung; memang menunjuk ke arah lain.
Majoriti melihat di sebalik perkataan literal kepada kecacatan atau 'kerosakan' dalam undang-undang terdahulu yang ingin diperbaiki oleh Parlimen, dan menafsirkan peruntukan itu untuk memajukan remedi itu. Ini ialah peraturan kenakalan (Kes Heydon), yang digambarkan oleh Kolej Kejururawatan Diraja v DHSS, jadi C adalah betul. Peraturan literal (B) akan memberikan perkataan yang jelas, makna biasa tanpa mengira hasil dan akan memihak kepada hasil yang bertentangan. Peraturan keemasan (A) menggunakan makna literal melainkan ia menghasilkan sesuatu yang tidak masuk akal, kemudian mengubahnya cukup untuk mengelakkan kemustahilan itu; alasan majoriti bersandarkan kepada tujuan Parlimen, bukan pengelakan yang tidak masuk akal. Peraturan ejusdem generis (D) menafsirkan perkataan umum berikutan senarai perkataan khusus sebagai terhad kepada kelas yang sama, yang tidak menjadi isu di sini. Peraturan expressio unius (E) bermaksud menyebut satu perkara secara tersirat mengecualikan yang lain, yang majoritinya tidak bergantung; memang menunjuk ke arah lain.
Soalan 6
Seorang pelatih tempat duduk pertama sedang membandingkan kakitangan dan pihak yang hadir dalam perbicaraan di mahkamah sivil dan jenayah England dan Wales. Antara peranan berikut yang manakah ditemui dalam perbicaraan dalam KEDUA-DUA prosiding sivil dan jenayah?
A. Pendakwaraya.
B. Pihak Menuntut.
C. Plaintif.
D. Defendan.
E. Juri.
Answer & explanation
Jawapan: D.
D betul: 'defendan' ialah pihak yang terhadapnya prosiding dibawa dalam kedua-dua tuntutan sivil dan pendakwaan jenayah (dalam kes jenayah defendan juga dipanggil tertuduh). A adalah salah kerana seorang pendakwa mewakili negeri dalam prosiding jenayah sahaja dan tidak mempunyai peranan dalam perbicaraan sivil. B adalah salah kerana tiada pihak yang menuntut dalam prosiding jenayah; pihak yang menuntut ialah pihak yang membawa tuntutan sivil. C adalah salah kerana 'plaintif' ialah istilah Inggeris dahulu bagi pihak yang membawa tuntutan sivil, digantikan dengan 'penuntut' apabila Kaedah-Kaedah Tatacara Sivil 1998 berkuat kuasa pada 1999; istilah itu tidak digunakan di mana-mana mahkamah hari ini dan pastinya tidak dalam kes jenayah. E adalah salah kerana juri adalah perkara biasa dalam perbicaraan jenayah Mahkamah Mahkota tetapi sangat jarang berlaku dalam perbicaraan sivil moden (terhad kepada beberapa kategori) dan bukan ciri rutin kedua-duanya; defendan adalah peranan yang biasa bagi kedua-duanya.
D betul: 'defendan' ialah pihak yang terhadapnya prosiding dibawa dalam kedua-dua tuntutan sivil dan pendakwaan jenayah (dalam kes jenayah defendan juga dipanggil tertuduh). A adalah salah kerana seorang pendakwa mewakili negeri dalam prosiding jenayah sahaja dan tidak mempunyai peranan dalam perbicaraan sivil. B adalah salah kerana tiada pihak yang menuntut dalam prosiding jenayah; pihak yang menuntut ialah pihak yang membawa tuntutan sivil. C adalah salah kerana 'plaintif' ialah istilah Inggeris dahulu bagi pihak yang membawa tuntutan sivil, digantikan dengan 'penuntut' apabila Kaedah-Kaedah Tatacara Sivil 1998 berkuat kuasa pada 1999; istilah itu tidak digunakan di mana-mana mahkamah hari ini dan pastinya tidak dalam kes jenayah. E adalah salah kerana juri adalah perkara biasa dalam perbicaraan jenayah Mahkamah Mahkota tetapi sangat jarang berlaku dalam perbicaraan sivil moden (terhad kepada beberapa kategori) dan bukan ciri rutin kedua-duanya; defendan adalah peranan yang biasa bagi kedua-duanya.