Introduction to Wills and Estate Administration

1. Wstęp

Każda osoba dorosła w Anglii i Walii pozostawi po sobie majątek – sumę wszystkiego, co posiadała w chwili śmierci, pomniejszoną o wszystko, co jest jej winna – i ten majątek należy odebrać, zapłacić długi i podatki, a to, co pozostanie rozdysponować** na osobę, która jest do tego prawnie uprawniona. Wills and the Administration of Estates to zbiór angielskiego prawa i praktyki regulujący sposób wykonywania tych wszystkich czynności.

Jest to jedna z najstarszych części angielskiego systemu prawnego. Wciąż obowiązująca Ustawa o testamentach z 1837 r. określa wymogi formalne dotyczące ważnego testamentu, które obowiązują do dziś. Ustawa o zarządzaniu majątkiem z 1925 r. reguluje podział majątku po osobie zmarłej bez sporządzenia testamentu oraz uprawnienia osób zarządzających spadkiem. Ustawa o podatku od spadków z 1984 r. reguluje podatek pobierany w przypadku śmierci i wielu darowizn dokonanych przez całe życie. Oprócz nich istnieje szereg bardziej wyspecjalizowanych aktów prawnych — Ustawa o powiernictwie z 1925 r., Ustawa o powierniku z 2000 r., Ustawa o dziedziczeniu (zapewnienie rodzinie i osobom pozostającym na utrzymaniu) z 1975 r., Ustawa o dziedziczeniu i uprawnieniach powierników z 2014 r. oraz Zasady spadkowe bez sporu z 1987 r. – które regulują resztę przepisów prawa spadkowego z 1987 r. pracujące maszyny.

Na potrzeby SQE1 FLK2 musisz opanować tę maszynerię na poziomie nowo wykwalifikowanego radcy prawnego w praktyce: kogoś, kto już pierwszego dnia w biurze potrafi usiąść za biurkiem rodziny pogrążonej w żałobie, poprawnie zidentyfikować kwestie prawne, zastosować właściwą zasadę, znaleźć właściwą odpowiedź i wykryć, kiedy sprawa wymaga eskalacji. Jest to standard, według którego ustalane są pytania z jedną najlepszą odpowiedzią FLK2 i zgodnie z którym napisano tę książkę.

2. Trzy fazy praktyki

Chociaż program nauczania FLK2 wymienia swoje tematy w abstrakcyjnych nagłówkach – ważność testamentów, zasady dziedziczenia, pełnomocnictwo, administracja, podatek od spadków – w praktyce każda instrukcja dotycząca testamentów i spadków dzieli się na jedną z trzech odrębnych faz. Wiedza na temat fazy, w której znajduje się scenariusz, pomoże Ci na miejscu określić, które zasady najprawdopodobniej będą obowiązywać.

1.2.1 Faza 1 – Planowanie testamentu (na całe życie)

Za życia klienta rolą prawnika jest przyjmowanie instrukcji, doradzanie w jaki sposób klient chce przekazać swój majątek, sporządzenie ważnego testamentu, zorganizowanie jego wykonania zgodnie z artykułem 9 ustawy o testamentach z 1837 r. i bezpieczne przechowywanie. Prace planistyczne obejmują również doradztwo w zakresie darowizn dożywotnich w celu złagodzenia podatku od spadków (IHT), strukturyzacji majątku w celu wykorzystania przedziału stawki zerowej i przedziału stawki zerowej, trwałych pełnomocnictw oraz interakcji pomiędzy testamentem a innymi elementami (polisy na życie w funduszu powierniczym, nominacje do emerytury i wspólny majątek). Prawo rządzące Fazą 1 koncentruje się w Rozdziałach 2 i 3: ważności samego testamentu i interpretacji dokonanych przez niego darowizn.

1.2.2 Faza 2 — Uzyskanie pełnomocnictwa do reprezentacji

Po śmierci klienta kolejnym zadaniem jest uzyskanie upoważnienia prawnego do zajmowania się spadkiem. Uprawnienie to ma formę udzielenia pełnomocnictwa wydanego przez Służbę Sądów i Trybunałów HM (HMCTS) za pośrednictwem Rejestru Spadkowego. Jeżeli zmarły pozostawił ważny testament, wymienieni w nim wykonawcy testamentu wystąpią o przyznanie spadku; jeżeli nie, osoby uprawnione z tytułu dziedziczenia ubiegają się o listy administracyjne; jeżeli istnieje testament, ale nie ma wykonawcy potwierdzającego, dla pism administracyjnych z załączonym testamentem. Faza 2 obejmuje również wycenę majątku, wypełnienie rachunku podatku od spadków (zwykle IHT400 lub w ogóle nic, jeśli spadek jest spadkiem wyłączonym na mocy przepisów z 2022 r.), zorganizowanie wstępnej płatności należnego podatku od spadków i złożenie wniosku online za pośrednictwem MyHMCTS. Prawo regulujące Fazę 2 znajduje się w Rozdziałach 4, 5, 6, 7 i 9.

1.2.3 Faza 3 – Zarządzanie majątkiem

Po wydaniu dotacji osobiści przedstawiciele (PR) mogą gromadzić aktywa, spłacać długi i zobowiązania, płacić podatek dochodowy i podatek od zysków kapitałowych należny w okresie administracyjnym, spłacać zapisy i rozdawać pozostałość beneficjentom. PR mają ustawowe uprawnienia do sprzedaży, inwestycji, zawłaszczania i awansu i podlegają ustawowemu obowiązkowi staranności zgodnie z Ustawą o powiernikach z 2000 r.. Muszą chronić się przed nieznanymi wierzycielami i zaginionymi beneficjentami – zazwyczaj poprzez ogłoszenie zgodnie z artykuł 27 Ustawy o powierniku z 1925 r. – muszą zidentyfikować wszelkie roszczenia wniesione na podstawie Ustawy o dziedziczeniu (zapewnienie rodzinie i osobom pozostającym na utrzymaniu) z 1975 r. i odpowiedzieć na nie, a także muszą przedstawić konta majątkowe beneficjentów. Prawo regulujące Fazę 3 znajduje się w Rozdziałach 8, 11 i 12.

3. Źródła prawa

Prawo dotyczące testamentów i spadków ma głównie charakter ustawowy. Jeśli pamiętasz cztery ustawy, będziesz mieć 80% prawa: Ustawa o testamentach z 1837 r. (ważność i interpretacja), Ustawa o zarządzaniu majątkiem z 1925 r. (uprawnienia do dziedziczenia i PR), Ustawa o podatku od spadków z 1984 r. (podatek) oraz Ustawa o dziedziczeniu (zapewnienie rodzinie i osobom pozostającym na utrzymaniu) z 1975 r. (zasiłek rodzinny). Ustawa o powierniku z 1925 r., Ustawa o powierniku z 2000 r. i Zasady dotyczące spadków bezspornych z 1987 r. dostarczają pozostałych mechanizmów.

1.3.1 Prawodawstwo pierwotne

Ustawa o testamentach z 1837 r. jest statutem założycielskim dotyczącym sporządzania, odwoływania i interpretacji testamentów. Artykuł 7 ustala minimalny wiek do sporządzenia testamentu na 18; ust. 9 określa cztery wymogi formalne wykonania; art. 15 powoduje, że podarunek dla świadka zeznającego lub jego współmałżonka nie powiedzie się; artykuły 18, 18A, 18B i 18C dotyczą wpływu małżeństwa, rozwodu, związku partnerskiego i rozwiązania związku partnerskiego na istniejący testament; art. 20 reguluje unieważnienie; art. 21 dotyczy zmian; oraz art. 33 zastępuje w przypadku niektórych prezentów rodzinnych wydanie zmarłego beneficjenta. Wszystkie te zagadnienia poznasz w rozdziałach 2 i 3.

Ustawa o administrowaniu majątkiem z 1925 r. reguluje kwestię dziedziczenia oraz uprawnienia i obowiązki osobistych przedstawicieli. Artykuł 33 nakłada ustawowy trust (z prawem sprzedaży) na osobistych przedstawicieli, w przypadku gdy dana osoba umiera w całości lub w części bez testamentu; art. 34 ust. 3 i część II załącznika 1 określają nakaz zapłaty długów w ramach masy upadłościowej; art. 35 uchwala zasadę z wyroku Locke King, zgodnie z którą obciążony składnik aktywów ma swój własny ładunek; art. 41 dotyczy uprawnień PR do zawłaszczania; art. 46 określa podział na podstawie dziedziczenia (zmienionego ustawą o dziedziczeniu i uprawnieniach powierników z 2014 r.); art. 47 tworzy ustawowe trusty do emisji.

Ustawa o powiernikach z 1925 r. zawiera trzy dalsze postanowienia, które FLK2 rutynowo testuje. Artykuł 27 zapewnia PR i powiernikom ochronę przed nieznanymi wierzycielami i beneficjentami za pomocą ustawowej reklamy; art. 31 (alimenty) i art. 32 (zaliczka), oba zmienione ITPA 2014, są domyślnymi uprawnieniami ustawowymi beneficjentów mniejszych i warunkowych, przy czym art. 32 pozwala obecnie na zaliczkę do całości przypuszczalnego udziału beneficjenta; oraz art. 61 daje sądowi swobodę w zakresie zwolnienia PR i powierników z osobistej odpowiedzialności, jeżeli działali oni uczciwie i rozsądnie. Ustawa o powiernikach z 2000 r. nakłada ustawowy obowiązek staranności w sekcji 1 i Załączniku 1 oraz przyznaje ogólne uprawnienia do inwestowania (art. 3) z zastrzeżeniem standardowych kryteriów inwestycyjnych (art. 4), obowiązek uzyskania doradztwa (art. 5), uprawnienia do nabywania gruntów (art. 8) oraz uprawnienia do delegowania (art. 11).

Ustawa o podatku od spadków z 1984 r. to kod podatku od spadków. Podstawowe zasady są proste — wskaźnik zgonów 40% (z stawką na cele charytatywne 36%, w przypadku której co najmniej 10% majątku netto trafia na cele charytatywne), stawka dożywotnia 20% w przypadku płatnych transferów na rzecz funduszu powierniczego, przedział zerowej stawki w wysokości 325 000 GBP i przedział zerowej stawki w przypadku miejsca zamieszkania w wysokości 175 000 GBP. Szczegóły — kumulacja, zniżka, ulga gospodarcza i rolna, darowizna z zastrzeżeniem świadczeń oraz zasady siedmio- i czternastoletnie — stanowią treść rozdziałów 9 i 10.

Ustawa o dziedziczeniu (zapewnienie rodzinie i osobom na utrzymaniu) z 1975 r. (I(PFD)A 1975) przyznaje określonej klasie członków rodziny i osób pozostających na utrzymaniu ustawowe prawo do wystąpienia do sądu o rozsądne zabezpieczenie finansowe z majątku w ciągu sześciu miesięcy od daty przyznania. Omówiono to w Rozdziale 8. Wreszcie Ustawa o dziedziczeniu i uprawnieniach powierników z 2014 r. (ITPA 2014) unowocześniła sekcję 46 AEA 1925 dotyczącą podziału majątku spadkowego (znosząc ustawowy interes dożywotni żyjącego małżonka) oraz zmodernizowała sekcje 31 i 32 Ustawy o powierniku z 1925 r.; wszystkie liczby i rozkłady w tej książce odzwierciedlają już poprawki ITPA 2014.

1.3.2 Ustawodawstwo wtórne i Regulamin Trybunału

Zasady dotyczące spadków nieprocesowych z 1987 r. (NCPR 1987), ze zmianami, stanowią kodeks proceduralny dotyczący wniosków o spadek. Zasada 20 określa kolejność składania wniosków o dotację, jeżeli istnieje testament; zasada 22 określa kolejność pierwszeństwa w przypadku dziedziczenia; zasada 27 reguluje wyrzeczenie się; zasada 44 reguluje zastrzeżenia; oraz zasada 46 reguluje cytowania. Sporne roszczenia spadkowe (w tym roszczenia na podstawie I(PFD)A 1975 i roszczenia spadkowe kwestionujące ważność) podlegają Części 57 Regulaminu postępowania cywilnego. Przepisy z 2004 r. dotyczące podatku od spadków (dostawy rachunków) (majątek wyłączony), ze znacznymi zmianami wprowadzonymi od 1 stycznia 2022 r., regulują bieżący system dla spadków objętych wyłączeniem, w przypadku których konto IHT nie jest wymagane; formularz IHT205** sprzed 2022 r. został zniesiony.

1.3.3 Postępowanie zawodowe

Kodeks postępowania SRA dla radców prawnych, REL i RFL 2019 stanowi podstawę Rozdziału 12. Paragraf 1.2 zabrania nadużywania stanowiska dla korzyści osobistych; paragraf 6.1 reguluje konflikty interesów własnych; paragraf 6.2 reguluje konflikt interesów pomiędzy dwoma klientami; oraz paragraf 6.3 reguluje poufność. Oprócz Kodeksu, Nota dotycząca praktyk stowarzyszenia prawniczego dotycząca wręczania prezentów pieniężnych lub majątkowych prawnikom zawiera wytyczne dotyczące znaczącej wartości, które prawnik musi zastosować, gdy klient chce zostawić mu prezent w formie testamentu.

4. Kluczowa terminologia

Słownictwo praktyki spadkowej jest w dużej mierze wiktoriańskie i nie zawsze jest intuicyjne. Poniższe akapity przedstawiają podstawowe słownictwo, którego będziesz potrzebować w całej książce. Nie próbuj zapamiętać wszystkiego za jednym razem — znaczenia staną się twoją drugą naturą, gdy będziesz przepracowywać merytoryczne rozdziały. Jednakże dwa terminy ogólne uzasadniają naukę już teraz: Osobisty przedstawiciel i Udzielenie pełnomocnictwa są używane w każdym kolejnym rozdziale.

1.4.1 Osoby objęte testamentem

testator (lub w przypadku klienta płci żeńskiej czasami testatrix) to osoba, która sporządza testament. Osoba umiera testament, jeśli pozostawi ważny testament, i testament, jeśli tego nie zrobi. Beneficjent to osoba uprawniona do czerpania korzyści ze spadku – albo na podstawie testamentu (przedstawiciel lub przedstawiciel) albo na podstawie przepisów o dziedziczeniu ustawowym. Beneficjent nie ma żadnego udziału własnościowego w jakimkolwiek konkretnym składniku majątku do czasu uzyskania na to zgody lub przywłaszczenia mu: wcześniej jego prawo jest jedynie wybranem w działaniu do prawidłowego zarządzania spadkiem (Commissioner of Stamp Duties przeciwko Livingston [1965] AC 694). Tabela 1.1 podsumowuje osoby, z którymi spotkasz się w sprawie dotyczącej testamentu.

1.4.2 Majątek i jego dary

Spadek to suma całego majątku, do którego zmarły nabył prawo w chwili śmierci, pomniejszony o długi i koszty pogrzebu. Majtek brutto to wartość przed odliczeniami; net estate jest po. Dla celów IHT (rozdział 9) spadek bezpośrednio przed śmiercią zgodnie z sekcją 5 IHTA 1984 jest nieco szerszy niż majątek, którym faktycznie mogą zajmować się PR, ponieważ obejmuje takie pozycje, jak oddzielny udział we wspólnym majątku zmarłego.

Dar sporządzony na podstawie testamentu może mieć formę spadku (dar w postaci majątku osobistego), pomysłu (dar w postaci nieruchomości) lub zapisu (dowolne z nich). Współczesne kreślarstwo zwykle używa określenia dar lub dziedzictwo w odniesieniu do każdego z nich, ale egzaminatorzy FLK2 czasami używają tradycyjnych terminów. Zapisy dzieli się dalej na określone, ogólne, demonstracyjne, pieniężne lub spadkowe – zapisobierca dziedziczny przejmuje to, co pozostało po każdym innym zapisie oraz po zapłaceniu każdego długu, podatku i wydatków. Klasyfikacja określa, czy darowizna nie podlega wykupowi, czy ponosi własny podatek od spadków i w jakiej kolejności ulega obniżeniu w przypadku niewypłacalności majątku. Rozdział 3 szczegółowo omawia tę klasyfikację. Tabela 1.2 stanowi szybkie odniesienie.

1.4.3 Życie i śmierć testamentu

Testament może zostać uzupełniony kodycylem – formalnym dokumentem zmieniającym istniejący testament. Kodycyl musi sam spełniać formalności określone w art. 9 ustawy o testamentach z 1837 r., a po prawidłowym wykonaniu w większości przypadków ponownie publikuje testament według daty sporządzenia kodycylu. Testament może utracić moc przez odwołanie: wyraźnie przez późniejszy testament lub kodycyl, dorozumiany przez późniejszy testament niespójny, przez zniszczenie z zamiarem odwołania (art. 20 ustawy o testamentach z 1837 r.) lub automatycznie przez późniejsze małżeństwo lub związek cywilny spadkodawcy (art. 18 i 18B). Dwa kolejne zdarzenia mogą spowodować, że dany darowizna nie będzie mogła zostać unieważniona bez unieważnienia testamentu w całości: odkup, gdy konkretny darowizna nie powiedzie się, ponieważ przedmiot nie wchodzi już w skład spadku w chwili śmierci (na przykład dlatego, że został sprzedany lub oddany); oraz wygaśnięcie, jeżeli darowizna nie powiedzie się, ponieważ wskazany beneficjent zmarł przed spadkodawcą. Wygaśnięcie nie ma zastosowania na mocy art. 33 ustawy o testamentach z 1837 r., gdzie darowizna jest przeznaczona na rzecz spadkodawcy, a zmarły beneficjent pozostawia spadek, który przeżyje spadkobiercę, w którym to przypadku udział zmarłego beneficjenta przechodzi per stirpes na jego wydatek. Wszystko to zostało omówione w Rozdziale 3.

5. Rola prawnika w trzech fazach

Sposób, w jaki radca prawny dodaje wartość, znacznie różni się na poszczególnych trzech etapach, a egzaminatorzy FLK2 sprawdzają wiedzę na temat roli radcy prawnego na każdym etapie z osobna.

W fazie 1 (planowanie testamentu) prawnik przyjmuje instrukcje osobiście lub za pośrednictwem wideo. Muszą upewnić się, że klient ma zdolność do składania testamentów i nie działa pod przymusem lub nadmiernym wpływem; muszą zachować staranną listę obecności; muszą stosować złotą zasadę Law Society i przeprowadzać niezależną dokumentację medyczną w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do zdolności klienta (Kenward przeciwko Adams (1975); Key przeciwko Key [2010]). Następnie muszą sporządzić testament, który dokładnie odzwierciedla życzenia klienta, doradzić w zakresie planowania IHT i zorganizować prawidłowe wykonanie zgodnie z sekcją 9 ustawy o testamentach z 1837 r.. Jeśli klient chce osobiście zostawić prezent prawnikowi, rodzinie lub firmie prawnika, prawnik musi zastosować zasady kolizyjne zawarte w Rozdziale 12 zanim przejdzie dalej.

W fazie 2 (ubieganie się o dotację) prawnik zwykle występuje w imieniu PR, a nie beneficjentów. Ich klientem jest zatem osoba uprawniona do złożenia wniosku: wykonawcy testamentu na podstawie zasady NCPR 20, jeśli istnieje testament, lub osoby uprawnione do dziedziczenia na podstawie zasady 22 NCPR, jeśli nie ma testamentu. Adwokat zbiera informacje na temat aktywów i pasywów spadkowych, wycenia je na dzień śmierci, wypełnia i składa IHT400 (lub stwierdza, że ​​spadek jest spadkiem wyłączonym, zatem nie jest wymagany zwrot IHT), organizuje wstępną płatność należnego podatku IHT i składa wniosek o przyznanie dotacji za pośrednictwem MyHMCTS poparty oświadczeniem prawdy.

W fazie 3 (administracja) radca prawny zwykle nadal występuje w imieniu PR. Doradzają w zakresie windykacji majątku, spłaty długów w trybie ustawowym, obsługi zapisów szczególnych i pieniężnych, sytuacji podatkowej w okresie administracyjnym, formy i treści rachunków majątkowych, przeniesienia majątku pozostałego na beneficjentów pozostałych oraz ochrony osobistej PR zgodnie z art. 27 ustawy o powiernikach z 1925 r.. Jeśli roszczenie zostanie wniesione na podstawie I(PFD)A 1975, prawnik doradza, czy je zakwestionować, czy rozstrzygnąć. Na koniec administrowania radca prawny dostarcza sprawozdania dotyczące majątku i, w przypadku gdy majątek pozostaje w zarządzie powierniczym, przechodzi od działania w imieniu PR do działania w imieniu powierników.

6. Ocena SQE1 FLK2

SQE1 składa się z dwóch ocen wielokrotnego wyboru: FLK1 (Funkcjonalna wiedza prawnicza 1) i FLK2 (Funkcjonująca wiedza prawnicza 2). Każdy test zawiera 180 pytań z jedną najlepszą odpowiedzią prezentowanych w dwóch sesjach po 90 pytań, każda sesja trwająca 2 godziny 33 minuty (w sumie pięć godzin i sześć minut czasu oceny). Ocena FLK2 obejmuje prawo i praktykę majątkową, testamenty i zarządzanie majątkiem, rachunki radców prawnych, prawo gruntowe, trusty i odpowiedzialność karną oraz prawo i praktykę karną.

Oczekuje się, że ze 180 pytań w FLK2 od około 18 do 24 będzie ujętych w programie nauczania dotyczącym testamentów i spadków na dowolnym posiedzeniu. Spośród nich specyfikacja SRA wskazuje, że około jedna trzecia będzie dotyczyć podatku od spadków (rozdziały 9 i 10 tej książki), zatem największa pojedyncza inwestycja w czasie przeglądu powinna zostać dokonana w tych dwóch rozdziałach. Pozostałe pytania dotyczą ważności i wykonania (rozdział 2), interpretacji i nieudanego prezentu (rozdział 3), osobistych przedstawicieli (rozdział 4), dziedziczenia ustawowego (rozdziały 5 i 6), przyznania i administracji (rozdziały 7 i 8) oraz postępowania (rozdział 12).

1.6.1 Format pojedynczej najlepszej odpowiedzi

Każde pytanie przedstawia scenariusz faktyczny (zwykle od trzech do dziesięciu wierszy tekstu), po którym czasami pojawiają się dodatkowe dokumenty, takie jak klauzula wyjęta z testamentu, listu lub danych IHT, a następnie zadaje pytanie „Który JEDNĄ z poniższych…”. Poniżej znajduje się pięć opcji, A do E. Dokładnie jedna z pięciu jest najlepszą odpowiedzią. Inni mogą się mylić, ponieważ stosują niewłaściwą zasadę, błędnie ją formułują, błędnie stosują regułę do faktów, opisują dozwolony sposób działania, który nie jest najlepszy** w danych okolicznościach, lub po prostu wymyślają propozycję prawną.

Nie ma żadnych negatywnych ocen. Powinieneś odpowiedzieć na na każde pytanie. Jeśli nie jesteś pewien między dwiema opcjami, wybierz jedną — pozostawienie pytania pustego jest gorsze niż 50% szans na wybranie właściwej odpowiedzi. Jeśli naprawdę utknąłeś, idź dalej i zaznacz pytanie; możesz do niego wrócić na końcu artykułu.

Pięć opcji nigdy nie jest oczywiście głupich. Złe odpowiedzi mają na celu nagradzanie uważnej lektury: częstą pułapką jest opcja podająca poprawną propozycję prawa, która w świetle podanych faktów po prostu nie ma zastosowania. Inną opcją jest zastosowanie właściwej zasady, ale przekręcanie jej jednym słowem — na przykład „w ciągu sześciu miesięcy od śmierci”, gdy ustawowy termin wynosi sześć miesięcy od udzielenia pełnomocnictwa, a nie od śmierci. Przeczytaj uważnie rdzeń i przeczytaj każde słowo każdej opcji. „Na podstawie podanych faktów” jest właściwym wyrażeniem, a nie „w zasadzie” lub „w większości przypadków”.

1.6.2 Co egzaminatorzy FLK2 sprawdzają w testamentach

W sekcji Testamenty w FLK2 pojawia się pięć powtarzających się typów pytań. Po pierwsze, pytania dotyczące ważności: czy dokument liczy się jako ważny testament, biorąc pod uwagę fakty dotyczące jego wykonania, zdolność spadkodawcy lub późniejsze zdarzenia, takie jak małżeństwo, rozwód, zniszczenie lub przeróbka? Sprawdzają one rozdział 2. Drugie pytania dotyczące nieudanego prezentu: czy konkretny prezent w testamencie nabiera mocy, czy też kończy się niepowodzeniem w wyniku wygaśnięcia, odkupu, zrzeczenia się odpowiedzialności, zasady świadka-beneficjenta lub skutku rozwodu? Czy art. 33 ustawy o testamentach z 1837 r. zapisuje darowiznę na rzecz beneficjenta? Testują one rozdział 3. Po trzecie, pytania dotyczące podziału majątku spadkowego: kto przejmuje spadek zgodnie z artykułem 46 AEA 1925, stosując ustawowe dziedzictwo w wysokości 322 000 funtów, wymóg 28-dniowego przeżycia i ustawowy trust? Testują one rozdział 5.

Po czwarte, pytania dotyczące dotacji i administracji: kto może ubiegać się o dotację, jaki rodzaj dotacji jest potrzebny oraz jakie uprawnienia i obowiązki ma PR – szczególnie w odniesieniu do ochrony PR przed nieznanymi roszczeniami oraz zakresu roszczenia na podstawie I(PFD)A 1975? Test ten znajduje się w rozdziałach 4, 7 i 8. Piąte pytania dotyczące obliczenia podatku IHT: zastosuj zerowy zakres stawki, zerowy zakres stawki miejsca zamieszkania, ulgę zmniejszającą w przypadku nieudanych potencjalnie zwolnionych transferów, stawkę na cele charytatywne, ulgę z tytułu własności przedsiębiorstw i nieruchomości rolnych (biorąc pod uwagę łączny dodatek w wysokości 2,5 mln GBP od 6 kwietnia 2026 r.) oraz zasady dotyczące obciążenia i częstości występowania, w oparciu o fakty opracowanego scenariusza. Testują one rozdziały 9 i 10 i stanowią największy pojedynczy blok pytań dotyczących Wills.

7. Jak korzystać z tej książki

Każdy z rozdziałów od 2 do 12 ma taką samą strukturę. Pole Porady dotyczące oceny SQE na początku określa, co egzaminatorzy FLK2 najprawdopodobniej będą sprawdzać w danym temacie. Krótka sekcja Wprowadzenie stanowi podgląd rozdziału i zakotwicza go w trójfazowej strukturze z wersji 1.2. Następnie numerowane sekcje merytoryczne przedstawiają prawo, z pełnymi odniesieniami do ustaw i cytatami spraw. Po każdej ważnej regule następuje sprawdzony przykład, który stosuje regułę do konkretnego zestawu faktów. Wbudowane pola objaśnień — KLUCZOWE TERMIN, WSKAZÓWKA DO EGZAMINU SQE, PRZYKŁAD, OSTRZEŻENIE i (w stosownych przypadkach) PRZYSZŁA REFORMA — zwracają uwagę na kwestie, w których uczniowie najczęściej się mylą.

Na końcu każdego rozdziału znajdziesz tabelę Kluczowe uwagi podsumowującą główne zasady, koncepcje i źródła rewizji na ostatnim etapie, sekcję Notatki do wersji zawierającą pięć ogólnych pytań i odpowiedzi oraz pięć Pytań praktycznych dotyczących najlepszych odpowiedzi w stylu SQE1 z pełnym kluczem odpowiedzi wyjaśniającym, dlaczego każda opcja jest dobra, a która zła. Kilka pytań praktycznych zostało zaadaptowanych z przykładowych dokumentów opublikowanych przez SRA.

8. Kluczowe uwagi (podsumowanie rozdziału)

Poniższa tabela podsumowująca konsoliduje główne zasady, koncepcje i autorytety omówione w tym rozdziale. Potraktuj to jako listę kontrolną wersji — powinieneś być w stanie wyjaśnić każdy wiersz z pamięci.

9. Uwagi do wersji

Przeanalizuj każdy z poniższych monitów o szczegółową rewizję. Spróbuj najpierw odpowiedzieć z pamięci — uwaga pod spodem zawiera modelową odpowiedź i wyjaśnia, dlaczego dana kwestia ma znaczenie dla SQE1 FLK2.

10. Praktyka MCQ — pięć pytań w stylu SQE

Sprawdź swoje zrozumienie za pomocą następujących pytań typu jedna najlepsza odpowiedź w stylu SQE1. Każde pytanie ma pięć opcji i tylko jedna jest poprawna. Spróbuj zadać każde pytanie zamknięta księga, zapisz swoją odpowiedź, a następnie przejdź do klucza odpowiedzi. Klucz odpowiedzi wyjaśnia dlaczego każda opcja jest poprawna lub niepoprawna — przeczytaj w całości każde wyjaśnienie.

A. Udzielenie pełnomocnictwa jest dokumentem ustanawiającym uprawnienia osobistych przedstawicieli do zarządzania spadkiem w każdym przypadku i żadna osoba nie ma uprawnień do podejmowania czynności w zakresie zarządu przed wydaniem pełnomocnictwa.

B. Przyznanie pełnomocnictwa to postanowienie HM Courts and Trybunałs Service, które przyznaje osobistym przedstawicielom uprawnienia do zarządzania spadkiem; Wykonawcy czerpią swoją władzę z samego testamentu i mogą podejmować ograniczone kroki przed wydaniem dotacji, podczas gdy zarządcy czerpią swoją władzę wyłącznie z dotacji.

C. Udzielenie pełnomocnictwa to formalny dokument, za pomocą którego Rejestr Spadkowy przenosi tytuł do każdego składnika majątku spadkowego na nazwisko beneficjenta końcowego.

D. W przypadku każdej masy spadkowej wymagane jest pełnomocnictwo, zanim jakikolwiek bank, kasa oszczędnościowo-budowlana lub inna instytucja będzie mogła zwolnić jakiekolwiek fundusze w imieniu zmarłego, niezależnie od wielkości spadku.

E. Pełnomocnictwo to dokument, na mocy którego beneficjenci spadku nabywają swoje udziały w określonych składnikach majątku spadkowego; do momentu przyznania dotacji beneficjenci nie są w ogóle zainteresowani.

A. Faza 1 to gromadzenie majątku spadkowego; Faza 2 to spłata długów i podatku od spadków; Faza 3 to dystrybucja pozostałości wśród beneficjentów.

B. Faza 1 to uzyskanie spadku; Faza 2 to zbieranie majątku i spłata długów; Faza 3 polega na podziale majątku.

C. Faza 1 to przyjęcie instrukcji i sporządzenie testamentu za życia klienta; Faza 2 to uzyskanie pełnomocnictwa do reprezentacji po śmierci; Faza 3 to zarządzanie majątkiem (gromadzenie majątku, spłata długów i podatków oraz podział).

D. Faza 1 to planowanie podatkowe klienta przez całe życie; Faza 2 to wycena majątku dla celów IHT; Faza 3 to złożenie konta IHT.

E. Faza 1 to sporządzenie testamentu; Faza 2 to zarządzanie majątkiem; Faza 3 polega na utworzeniu wszelkich stałych trustów dla mniejszych beneficjentów.

A. Zasada, zgodnie z którą późniejsze małżeństwo unieważnia wcześniejszy testament, jest określona w art. 18 ustawy o testamentach z 1837 r.

B. Zasadę, że późniejsze małżeństwo unieważnia wcześniejszy testament, określono w art. 46 ustawy o zarządzaniu majątkiem z 1925 r.

C. Zasada, zgodnie z którą późniejsze małżeństwo unieważnia wcześniejszy testament, została określona w ustawie o podatku od spadków z 1984 r.

D. Zasadę, że późniejsze małżeństwo unieważnia wcześniejszy testament, zawarto w art. 27 ustawy o powierniku z 1925 r.

E. Zasada, zgodnie z którą późniejsze małżeństwo unieważnia wcześniejszy testament, została określona w Zasadach dotyczących spadków nieprocesowych z 1987 r.

A. Ustawa o testamentach z 1837 r.

B. Ustawa o zarządzaniu majątkiem z 1925 r.

C. Ustawa o podatku od spadków z 1984 r.

D. Ustawa o dziedziczeniu (zapewnienie rodzinie i osobom na utrzymaniu) z 1975 r.

E. Ustawa o powiernikach z 2000 r.

A. Klientem radcy prawnego na Fazie 3 są dalsi beneficjenci spadku.

B. Klientem radcy prawnego w fazie 3 są osobiści przedstawiciele; beneficjenci nie są klientami.

C. Klientem radcy prawnego w fazie 3 jest osoba posiadająca największy udział finansowy w spadku, niezależnie od tego, czy jest to PR, czy beneficjent.

D. Klientem radcy prawnego na Fazie 3 jest Rejestr Spadkowy, ponieważ radca prawny odpowiada przed Rejestrem za zarządzanie przyznaniem stypendium.

E. Klientem radcy prawnego w fazie 3 jest zmarły, ponieważ obowiązek zachowania poufności wobec zmarłego klienta trwa także po jego śmierci i musi być wykonywany za pośrednictwem radcy prawnego, a nie PR.